# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068452:0048
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068452:0048?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5d
# Folio 24v, page id 00068452:0048
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 19r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068452&page=48
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068452/jpgs/default/00000048.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 48 lines, status machine
# Lines: 48 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

un non fallendae animae cauosa, quo ipso hac efficere, et sibi,
et aliis, videats.
Cum omnis noster intellectus, unice formari debeat, a
rebus vere easistentibus; Neceose est, illao eidem offerri, vel ime
diate, apriori; vel mediate, a posteriori.
Illa a priori, rerum ipsarum imediate perceptio, directa
et quasi nuda, confent intellectui veritateo indubias atque simpli-
ceo; ad minimum nullis ratiocinationibus, seu figuratiuis, poten-
fis perpleoas. Cujuesmodi sunt v.g in omnibus sensibus, quatenus
singuli sunt talis: et cum ratiovinalee non sint, proplerea bru-
tis quoqe vulgo dictis cum homine non solum comuines sunt, sed
etiam, nisi malae adsuetudinet interponants, hinc indehis exquisiti–
ores.
A posteriori vero quae menti offertur perceptione variis
reciprocis, mutuis, afinibus, respectibus; Hterum duplicis est generis
vel enim legendo solum quasi vestigia plurium realium, et simplo
ius sensualium, succeosuum, ducit ita bona fide, ad rem ipsam vl
timam: Vel variis, ipsie quoque denuo multos respectus proprios
involuentibus, phaenomenis magio, quam nudio et sinceris exem
plis, distrahil, aut certe ming et exercitatam, et atbentam minus
mentem, minime satie dirigit et simpliciore suoceosu quasi duoit,
ad ullam illam collectionem, et apicem quasi, que collineent oes
tales, puriores, et e propriis suie respectibus eminentee, plures respe-
ciua res.
Cx vtrisq. his percipiendi modis nasoitur n) deduotio
et conclusio affirmatina, positiua, directa.
7) Deduotio negatiua, prinatiua, oppositiua. Luando
vel a diverso, vel a vore contrario, fit collectio.
Ella, quae direcle, positine, affirmative, potest formari,
esimplior; imediata percephone sine dubiosola, est vere, et inso-
lidum vera atq. firma;
Quae, vere et ndubie, ab opposito fonmats deductio, est
quidem in illo tramite, havd minus centa: 
Cuon vero verae oppositiones in rebus deaalibus sint quam
rariesimae, sed solum ibi diversitateo atque. disparitated longe
pluriomum vigeant atque. valeant; sit inde, ut vehementer lubrica
atque. fallaa sit illa talis deductio consequentiarum, et summa
indigeal circumspectione.
Sicut enim vel insoholio adolescenteo disvimus anim-
aduentere, quod inter negationem et directam oppositionem
rerum ipsarum, ingens intorcedat differentia: Ita valet haec
res exquisite in rebus physicis; v. g. certum est, diem non
esse noctem; interim noctem esse Physice et Metaphysice.
plenum oppositum diei, tam narum verum est, quam quod
nubila meridie non sit dics.
Quae res, licet primo aspecta nulla consideratione
digna videants, certum tamen est, peperiose taleo
nobis