# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068452:0050
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068452:0050?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5d
# Folio 25v, page id 00068452:0050
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 30r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068452&page=50
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068452/jpgs/default/00000050.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 46 lines, status machine
# Lines: 46 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

hocuntatem Dei (intentionem finem caute pensitare.
Unde, quam inverecundam merito notamue disputationem
otiosorum Scholastica Theologiae gerronum, quande ventilant:
Quid Ders non possit. Jam oriosam habenpan puto illam sup-
positionem,
Quid, et quantum, Devs potuerit?
nisi simul probatum detoc:
Quod idem etiam, eodem tempore, Voluerit.
II. Hoc ad intempeotiuam, et vti puto, manem, exactio-
nem devotisilentii, ubi nulluo illi sit osue; inter Christianos.
At inter mortales Atheos, quam vana haec sit argumen
tatio, non opne fuerit notare. Ellud vero omnino opue fuerit
monere, quod hac ratione propemodum subtrahats vsud Theologio-
raturalis, in puncto dependentiae Animae a Deo, ratione
datarum ipsi, impreosarum, comissarum, potestatum, ex Arche-
typo Sapientia divinae, circa agendas et admenistrandat res
Tosporeas: adeoque debitam, erga Archetynicum illud supremu
Agens, reuerentiam, atque dependentiae sui agnitionem atque
recordationem, postulantie.
TIT. Solli hac oponiones sentio, omnes Corporum. Organico-
ram Animatorum fineo: Cum enim soli homini Anima hac Opi-
nione concedats, cuiqus osibus; Machinae corporea humanae effectus,
sensationeo, et Motualia obsequia (les complaisances, pour les
intentions, et souhaits, de l’Ame) si non vnice, tamen pracigne
destinatae sint.
Duamuis, enim facile agnosvam, haud multo plus de fi-
nibus Animalium brutorum. concipi posse, si vel maxime Anima
ipsis concedatur: Tamen hoc ipso satio seio vulgo praparari a
ditum, ad illam iterum., ut ego quidem arbitron, intempestinam
suppositionem, quod omnia hominis cauosa, directe, facta sint.
Luod enim verum neceosarium, ime solum vere cm-
modum, et sine ambiquitate morali, iucgndum, osum Thysicum.
attinet, Non potest ignotum esse, quod hic oppido paruque exsistat
et paucissimis certe contentq esse potuceset:
Luod vero de illo usu morali dicisolet, facta hac
esse tanto specierum ipsarum numero, vi homo inde sapienti
am Auctoris agnoscere deberet: Obi minime nego aliquem
hunc esse, sive directum. (quod respectu hominis luben-
Arosime concedo) sirce indirectum. (quod ratione ipsorum. ta
lium in se, intelligo:) Duod autem tot talia solum hunc
finem et scoxum habere, Voluerit Devs, propterea Dubi-
von mihi fit, quia non solum pauca, sed propemodum
etiam illa, qua vulgo abiecta reputamque, tantumdem,
nisi quidem ampliqus, huic fropo satiefacere possent, si debite
considerents. Vi certe v. g. Aranea, apis papilio, nihil
minus admirationis meres, quam Elephas, Leo, Pavon etc.