# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068452:0058
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068452:0058?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5d
# Folio 29v, page id 00068452:0058
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 26r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068452&page=58
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068452/jpgs/default/00000058.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine
# Lines: 43 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

formaliter) perpetuo Transitu ageno, habet vlique ex qui
sitiasimam potestatem in corporeas res.
Habet, inguam, activitatem in Corpora, ut patientia
Ipse, ut res incorporea, imo irmaterialis: siquidem tam
a Corporis maati quam ipsius maae, affectionibus intrinsevis
S. essentialibus, in solidum distat atque difbent.
(: Vti m. notari potest, quod Motus minime ita
inseparabilis sit a Coppore, ut nusquam, nisi in Corpore
in conceptus venire possil; siquidem omnis actio (etiam quae
maxime incorporea et moralis,) vt talis , ot actio, est Motus:)
Quad 5O vero, non ea est indoles Motus, ut absolu
te alligatur quasi sil corporibus, sensibili veluti sua praesentia
seu exsistentia;
Ut adeo Motus non possil a Cooporibus, nisi sola cogi-
tatione separari, et nuoquam alibi, neque concipi nec inve-
niri, nisi in Corporibus: dequaquam.
est enim Motus etiam in incorporeis, et omnium
esensu imaterialibus rebus.
Imo est in illis, osque adeo, ut vere essentialis plane
et absolute inseparabilis ab illis, intelligi et agnosci debeat.
Di enim ratiocinationem, Cogitationem, contemplati-
onem, intellectum, oliudicationem, collectionem, astemationem.
electionem, amorem, odium metum, desiderium etc. etc. Quo-
cumq. modo et imluitu porpendamus:
Quo alio modo et medio hac peragunts; imo in quo-
nam proprie consistunt (generaliter) nisi im Motu. Adeo,
ut Aristoteles hoc intuitue, non ita absurde, licet solum ana
logice, diverit: Cogitationem esse animae Deambulationem:
Nempe consistere in perpetuo Mhotu de re ad rem, et
reciproca veluti conversione inter varias res, quoad succes-
sibqs plus minus multis et longio seu diuturnis, tandem
ex admotione obcectorum. inter se mutua (qua est (olla-
tio seu Comparatio) tandem adsequals rationem convenien
tia aut differentiae.
Adeo ut omnio actio, tam moralis atque inten-
tionalis, quam Dhysica, quatenus actio est, et ab uno
numero ad alterum: ab uno modo essendi ad diversum
ut obiceta) procedit, (extiosine et veriosime sit (gene-
rice) Mosus.
Luin imo Aristoteles nequaquam adversa veri-
tate pronunciauerit, imo deduverit latius, duod ommiae
transitus potentia in Actum, sit Motus.
60