# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068452:0059
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068452:0059?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5d
# Folio 30r, page id 00068452:0059
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 25v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068452&page=59
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068452/jpgs/default/00000059.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 47 lines, status machine
# Lines: 47 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Eo ipso vero, quod Motus absolute est Actus, et
revera adsolute, reciproce, omnio achus est Motue, hoc ipso inquar,
2~355, merito venit in Quastionem, an achus
vere separari possit, ab Agente E
Scio affatim distinctionem ositatam. inter. 20 na-
manens, et emanas: Sce et minime agnosco applicationem
eius ad Actum. , sed solum ad effectum.
Emanatio enim Actionis, in nulla re speciosius
supponitur, quam in Motibus transituure seu tomunicatio
Cum autem ibi imanis sit ambiquitat (imo in multis
etiam manifeotior ratio negandi) An transitus ille Motus
sit ita simplex, de uno corpore in aliud itidem onum.;
duin potius dystema oniuersalis Motus per oia huius oni-
vensi, quae ad nostram perceptionem perveniunt, indesinen-
te sua actione, et veluti innensa contentione, non solum
potentiosime concurrat ad continuationes Motuum.
transitivorum particularium, Sed plane etiam verum
ortum illis praebeat, ut nihil nisi directiones de Coppo-
re in corprs, comunissone supersint (quae, dum introdu-
unt tantum Motum producere cumdem nobis existimante)
Pruetra certe hine, emanatio actionis ab agente
sita ut ceosante agente, tamen Actio perennet, et alieubi
per se subsistet, umo duret, inno diutiosime pergat;) tali et
remplo seu Specie extorna domonstrari tentats.
dicut autem praesentis atique loci, et temporispra-
cipue, non est, de Motu hystematico, ejusque Speciminibus
vniversalibus, indesinentibus, ot omnium particularium vero
fonte (seu potius Mari, e que omnes fontee et fluui, et
on quod, perpetua circulatione, recursant,) prolxius dicen-
di:
Ha sufficere tamen potest, de onima, tam in genere
quam humana in specie, hoc adsercerare,
T. Quod Animae sint tale Ageno, immanens corpori On-
ganico, et Actum talem, imanenter, exercens, qui est Corporeoru
Organorum aminimis ad mxa, Motus
1I Quod Anima, maxime omnium autem (ex hypothesi)
Humana, sint tale eno Artiuum, quod, ut aliad actiones,
ita Actionem quoque Motoriam, exercere possint: huia
Motus, ut res incorporea, prasupponit caussam quoque
incorpoream.
TTI. Ut enim omnes circumspectiores, non absolute.
Motum, ut actum abstractum, sed Movens aliquod (in illis
rebus, quae vere imanens habent exercitium. Motus) supponunt:
Unde vio illa Mlustri Auctori, aliio ratura, aliie spi-
ritus, certiosime Anima, laudants: Excepto solum eo, quod
pene omnes nimis late extendunt illam energiam im-
manentem, quae non competit, nisi solis antique voire