# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068452:0067
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068452:0067?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5d
# Folio 34r, page id 00068452:0067
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068452&page=67
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068452/jpgs/default/00000067.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 50 lines, status machine
# Lines: 50 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Inseritur n. XX TI. aliquid de impenetrabilita
te corporum, non obstante divisibilitate illorum in infinitum
immo ut alibi memoratur, actuali divisione in infinitiea
iam vere facta et praecaesistente.
Haec ego asserui, meo conceptu, stane non posse simul.
Contrarium satis ruculentum putati, ede eo, quo d Corpa
sive dinisibile sit, sine indircisibile, aliud in suum locum non
sit admissurum, nisi in de privs ipsum excedat.
Ego veroputo, cauendum sedulo esse, ne talibus ambigu
is loquendi formulis, insta occasio detor, ooribin tam Thy-
sica quam Matheseos, acerbins notandi, vel ouee nocori-
av aut Rojona dar nudam, vel cauillatorian plane ob
trectandi levitatem.
Quid enim opue est, de impenetrabilitate reuera
On ee nodorair; De immenetrabilistate, inquam, quatenque solidi
tati componiter: (de qua mihi . all. diserte, est ser mo:)
Hane vero ro henctrabile opponitur, bone vvre et
iusta vocis acceptione, ru localiter Vni.
Ut impenetrabilitai solum intelligenda veniat, de eo,
quod in aliquo loco est, quandiu in ille inest.
Duid autem ita opus est pon solum Rhetorica, sed
etiam certe vana; (um hic sermo sit de Affectione Corporis, qua
Corpus est; osta vero impenetrabilitas, quae hoc sensu aquipol-
Teat Localtati, etiam de omnibus rebus in genere pari modo
valeat: nempe quod duo diversa non possint eodem modo abso
luto simul esse, seu vna esse quo est onum illerum; Dico secun-
dum idem et ad idem eodem tempore: Luod duo ae qualia, qua
tenu sunt aequalia, non possint esse in uno subiecto, quod non
nisi onigtalium sit capaa. et oreuissimis,imo vere, (exqui-
site solum intelligendo) rechisse et exquisitis sime, quod duo
non possint esse unum.
Coc autem sensu non temere iudico, rectissime di
aisse jam paulo antiquiores, d’on dari penetrationem di-
mensionum: ie. Corpue non secundum totam sui dimensio-
nem penetrari posse: quae quidem aquipollet Loco Corporis.
At, quod innioret non tam dimensionibus (sinul sum-
tis) quam ipsi Corpori, penetrabilitatem negant, et imponetra
bilitarem, eandem faciunt rem, cum soliditate:
Hic ego illud perpetuo tucon, quod supra dexei, nem
pe quodhoc sensu impenetrabilis soliditas bllius Corporis, cum
infinita divisibilitate minime possit consistere.
Siqut enign et osus voirs: penetrare, et vsus vocis:
solidum, plane aliquid diuersum inferunt, quam istis appli-
cationibu intelligi, apparet: Sempe 20 penetrare, etiam
quamlibet particularem divisionem: 2o soliclum vero, quod
particulari penetrationi aut divisione (secundum praeci-
puam vim vocis, quam maxime) resistit:
Ia divisione quidem Aggregatorum si tandem per
veniatur ad Monadge Thysicat, ab omni tam Mixtione.
Cheterogenea) quam homegenea) aggregatione, atque adeo ab