# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068452:0071
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068452:0071?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5d
# Folio 36r, page id 00068452:0071
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 32v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068452&page=71
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068452/jpgs/default/00000071.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 45 lines, status machine
# Lines: 45 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

qualis a vaniloquio scribillatoribus narratur, et insum
per paris vanitatis opinionibus, de sexcentis potentius sa
linis in humorum animalium (rasi, omnia temere ad
Alterationes simplices reducere connititur. C qua ta-
men re nihil aliud, nisi vel plane nulli, vel aequivoci
et semper incenti, vel plane noxii, effectus, deinde con-
sequunts; Qualium proinde feraciosima est, hucus modi
moderna praxis, quotiescumq. in talia subiceta inci-
ditiquibque vere opus erat Artificialibus auxiliis et sub
sidiis. Unde nequaquam otiosa est, nostra Admoniti
et, ad rauim osque repetita inclamatio talium abuusuum
et, sub exquisitis explicationibus, et abunde suppeditatie
diftinctionibus atque declarationibus, provocatio ad saniora
Consilia, et magis fida auxilia.
Rectissime vero, hoc maxnne le co, harum veru
mentio fieri debebat, vbi de solida animi aduersione,
obfruatione ragnitione, imitatione, seu deductione. in
osum, ditalium Conservatoriorum Enacuationum.
Ut nempe ita recte intelligats, atque omni modo
attendatur, quanto pluo possit Arsi cum natura ipsa
conspirans, eique sociam operam iungens: Luam pure
propriis tentaminibus atque potestatibus, sine praesidris
ipsi Naturae iam notis atque psitatio, directe agere
et pro suo orbitrio vincere, sibi sumens.
Minime vero e fraxi fluuent, quae tamquam fa-
lia ibi allegants, de vsu seu potiqus efficia, Vomitoriorum
in spoplexia; de duplicibus altorantibus etc, quae nus-
quat, nis in mudio speculationibus, subsi otunt.
ax9
A M VI. Minime vero mepte dicitur, quod ea quae
excerni debeant, molesta sint: sed illud solum laboriosum.
mihisemper visum est, quomodo vox, aut potigres ipsa mo-
lestiae obriciendae seu molestationi, applecari possit, ad
actis et effectus mechanidos, de quibus hic est serme.
Qucc qued itaque non valet reduci ad actum pulsionis
pressionis, trusionis, concuosionis, frustra memorats
voce molestiae: Et contra, nihil opq’est voce molestiae
vbi illa locum habere possent. sum autem illa mini-
me grrobari possint de puoribus, et maxime eminenti
bq huinomadi exemplis; bene vero molestia, imo pas-
sim propiu exspetandum periculum, subsit; droinde re-
ducenda est illa molestia ad illud princixium, quod et
percipienda prasentis molestiae, et praecipiendi hinc
imipendentia periculi compos est.
erat sermo.