# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068452:0073
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068452:0073?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5d
# Folio 37r, page id 00068452:0073
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 31v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068452&page=73
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068452/jpgs/default/00000073.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine
# Lines: 43 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

mensi numeri Corpusculis, non solum plurimorum, sed se
re gracipuorum, Motuum, quos patiunts insitam atque
propriam Energiam.
Posse adhuc duas adiicere conditiones, 1) Cautis-
simam discretionem Indiurdue Thysici, et Aggregari ordi-
nati, Atructi, simplicitor Organici: 7) absolutam ne-
ceositatem exquisita dcientiae Rymicae, pro Mextionum
negotio indagando; dec, xuto, abende esse in illis du-
obus, nedum in his, et adhuc pluribus.
Unde sammopere cauendum est, ne sub magnifi
is nominibus, et vastis conceptibus, sive res purae oponi-
onis prastruamqu: sive statim ad generalissima illam
applicationem, immediate, recurramus: Deuo ita voluit.
ita constitutum est; nulla alia est ratio, nullus fina
lis, nulluo esentialis respectus, quamobrem haec ita
fieri debeant, nisi quia ita absolure voluit Ders: quae
estplebis Thilosophia, e Gat abene foint vet also. 
d cullo autem usquam opus est nona speciosoti-
tule, si solum intelligatur uti quidem apparet, antiquu
illau, Luod Agens agat secundum Receptiuitatem lati-
entis: Adeoque nihil possit perfici, nisi Harmonia sit
inter Agens et satiens.
Cum autem liberum agens, etiam possil, si non
perficere, tâmen audere, quod fieri non pessiti
et hoc macime familiare sit humanae Animae
ita oti hore est: Duon etiam Animalia bruta paepe
summa ope contendere videamqs; quod perficere, et in
plenum actum de ducere; non obtingat.
Voi huc manet oarmonia illa praestabilita, v
nice a posteriori ad prius. An ergo illa, quae fiunt cum
summa contentione (licet effectu non potiants) non-
fiunt, non exsistunt, non vere sunt? Aut est aliud
imo plurimum, quod sit et fiat nihil obstante vlla
Harmonia praestabilita, sed eatra ipsam, ab alio pla-
ne principio, et secundum plane aliud, et quonam
referendum? an adpositiuam Dis Harmoniam, etiam
pracstabilitam?
Certe enim et hoc, aut ab alio principio, aut
secundum aliud principium, contrariae Harmoniae, fceri
neceose erit
Ad reliqua vero omnia, de potestate Animae vl-
tra Receptiuitatem Corporis, iam supra abunde diaei.
Velim tamen ot monstrets, annon anima multa