# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068452:0081
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068452:0081?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5d
# Folio 1r, page id 00068452:0081
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 6v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068452&page=81
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068452/jpgs/default/00000081.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
# Lines: 36 recognised, mean confidence 0.98
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Respontiones Sahlianae.
Subitationes super Positiones a me in Theoria mea prolatas,
quod attinet, instituo illaram evolutionem atque Resoluti,
lonem sequenti Metheodo.
A. d. Serutor acceptionem dubitantis, an illa meae positioni sit
consona;
B. II. Elucido meam propositionem;
C. III. Perpendo rationes dubitandi;
D. NV. Disguiro in harum quoque ulteriores hypotheses siquae vel sub.
sunt vel bona et certa consequentia inde resultant.
E. V. Sirmo tandem mea, resolutis adversis.
Pes Mo. loco dirtinctionem meam, quod alia in systemate rerum natu,
ralium fiant secundum finem, alia catu; Vocat dubitatio in ambigun
um, et putat, quod casus non nisi ignorantia nostra locum habeat, cum
omnia revera in finem drrigantur.
Duue adsertio mea e diumetro opponitur.
D. Hic pro elucidanda mea sententia moneo:
Amo Loquime, non de iis, quae Surs; sed quae S.ZVN. Ommia
quae sunt, semel facta esse propter fines, minime in dubium voco. Quae vero fiunt,
non omnia propter certum finem fieri, prositeor hoc, sed multa casu Fiieri adsero.
Hmo Zao loquor non solum de rebus quae numero fiunt, id est quod
non quaelibet numero res, quae fit, et ita uti fit, verum directum finem habeat.
Sed volo quod etiam tota species tatium actuum, quibus tales res
ita fiunt, nullum verum finem habeat, nec in mente et voluntate positiva
divina seu (reatoris, nec in ullarum secundarum causarum concursu.
et consequenter tota species talis facti, nullam habeat vere fina,
lem directionem, nempe quae organica ratione eo perducat, sed nuq
da mechanica.
Ztio Hanc considerationem eo maxime facere prositeor,
ut tanto magis advertatui animus ad coetum satis copiosum, talium
rerum naturalium, quarum de essentia hoc sit et abillis inseparabile.
A.)V iterum iterumque fiant.
Z.) Propter certum finem fiant
3.) Et necessario quidem, cum ille finis aliter
obtineri non possit.
Ato) Nec etiam