# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068452:0090 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068452:0090?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5d # Folio 5v, page id 00068452:0090 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068452&page=90 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068452/jpgs/default/00000090.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine # Lines: 37 recognised, mean confidence 0.97 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. planatione, ea abundanti tamen, rem desentatione, meo modulo delineatam, cabo. Pensatio habet duplea instrumentum, tanto ean quisitius, quanto teneriora habet objecta, Vrum debetur objecto colligendo, ut unita magis efficacia fortius allidere possit, ad alteram imstramentum quod_ Anima percipienti magis immedrate feroit, et nihil aliud est, nisi Nervorum tenerrimae earremitates Primam illud manet fere perpetuo in cliopositione satis agili, quamdiu sanum est. Hoc alterum vero non aeque perpetuo estmusu; ut in somno: et sub vigilia etiam, dum uni rei magis intenta est Anima, reliquarum quasi speculat. et excubias, tantisper remittit, ut, licet objectam per acitus sibi destinatos, appellat tamen remissos nerros et flacerelos non percellat. Digundem hoc suum proarmum et ultimum, mages imme diatum, imstrumentum, Nervos, actuat ad actum sensus quemlibet; ipsa Anima, tum motu vividiore, tam directione veluli exquisitio, re: quod in eaquisite destinatis videndi, audiendi, olfaciendi, inten, tionibus satiae notum est: Vnde horchau, Zauphum, arrigere non tam aures in homine, quam intimiora earum, acuere visum, psant Saau fehan: Et nota est, tam intenta, quam reperita, avei, Bria olfaciendi, degustandi, pro accurata aliqua diseretione odorum, saporum, etc. absolvenda usitata. Inde, quando vel non satis instrumentum hoc. su um proximum actuat Anima, vet totam suum intentio nem, in aliud quiddam direxit atque convertit, non pene trant ad ipsam incursus, per alteram partem seu portam Organi irrumpentes; Adeoque tunc nulla fit plena et vera perceptio. Tertractavi autem Aotam rem pariter uno plenius, Theor: p. 574. 525. etco eum quaestione an gendo an vero patiendo siat sensatio? C. Rationeo vero dubitandi iterum non apparent Sed sola