# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068452:0101
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068452:0101?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5d
# Folio 11r, page id 00068452:0101
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 8v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068452&page=101
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068452/jpgs/default/00000101.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
# Lines: 36 recognised, mean confidence 0.98
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

nihit quiequam adhuo adsecuta est, quod vel ipsi Chynica veritati, vel
solum hynothesi (: Seu opinabili suppositioni:) quadret et respondeat.
Nedum ut cum veritate ipsius vita consistere possit.
B. Hic profecto decuisset aliquid horum evertere, v. g.
an utique elgmia ad huc tam parum profecerit ipsa? Siquidem si hoc
manet verum, absurde adhibebitur illa, pro laude aliarum rerum.
Porro, si longe faciliores, et multae, et obviae sint causae,
mutationum morbidarum; frastra certe sit, fingere aut
arcessere longe dissitat, rarius et vix, obtingentes.
Tandem si efficatiae illae, Chymicis analogiis vulgo impu
tatae, cum veritate vitalis, tempestivae secretoriae et excussoriae
methodi, consistere non possunt, quis ipsis retinendis in posu
sersione vel quasi, studium atque oxeram audicat?
C. Jam cum nihil horum convellatur, sed hac singula
intacta relinguantur, quae tamen argumenta sant, imo do
cumenta, firmanua meae assertionis, quod hymia quam mini
mum usum habeat pro medicina, Liberabit me insolidum
excusatio, quod Sisputatio non sit contra thesin.
Nam certe allatae rationes, sunt medii termini; propo
sitio ipsa est conclusio: Itaque non eversis rationibus, Conclu,
Siones negare, non valde probatur
Manet ergo utique tantisper inconcussa mea assertio,
quoad speciales asserendi rationes, non evertuntur.
D. Ut tamen etium prolatae proxiiae qualestunque
rationes sicet meis non contra insistant, tamen non ita ne
gligi putentur, videamus, quid afferant.
Etsi cliversa aciela, alralia, oleax, habeant admodum
diversos effectus, (proprios, specisicos:) Habent Jamen et
multa communia, (. nempe generica:)
Rectissime; sed non video, quomodo hoc probet,
quod ego perperam dixerim quiequam. Nam
A.) Non inde elucescit, quod haec omnia Medici pleriqe intelligant.
Z.) Aut quod in ipsis Systematibus ad hunc diem prolatis hoc quan,
tum satis est, et maxime ita distincte, absolutum sit.
3.) Minime ommum autem, quod si vel maxime sciatur illud
ad medicam