# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068452:0109
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068452:0109?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5d
# Folio 15r, page id 00068452:0109
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 16v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068452&page=109
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068452/jpgs/default/00000109.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
# Lines: 42 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Duae nempe negligentia, necessitate quadam introd uxit, et opero
issimam illam suppositionem, insitorum immediatorum agentium, renisuum, ete.
Sed haec nondum sunt prasentis loci.
Inde non placet, nisi solo nomine notare atque commendare diversi,
tatem Motuum unibersaliorum, Systematicorum: et apophoretorum, decerpto
rum, in transcursu, imo ipso transeursu, operantium, et inter numeron
sa simul occurrentia, varios etiam, sed reciprocos adque respectivos, effectus
exserentium. quos frustra insito actui illorum, subicetorum deinde attribum
ere, hocieri moribus usitatum est, etcr
DeC+ Mo et Seos Mo loco, miratur dubitatio, quomoque
do in tales cogitationes devenire potuerim, uet.
Fundum mali circa Docteinam de Miatione haerere asse
ram in Aiototeliva speculatione de divisibilitate corporum Man
thematica, in infinitum; Et quod hanc rem, si decenter astimetur,
dicam esse pimam aberrationem, et verum Aecolov pevdos.
Quamvis autem meam sententiam revera non recte accepen
rit, ut sub signo 2. paulo post monstrabo, tamen, ( ut fere perpen
Rationis loco, audit alius positiones, dicens.
Mathematicum hic a Physieo non differt nisi ut abstran
etum (m) animo, a concreto rebus. ( ut phantasia et memoria, are,
quam sensibus vere comprehendit.:)
Necesse est, ut omnis pars extensi, sit extensa:
Quod maxime in linea recta manifestum est;
Vbi pars est similis toti:
Haque pars rursus partes habet.
Duae divisio non tantum in Geometria locum habet;
Sed etiam in Thysica
Nec tantum, divisibile est corpus in infinitum; sed et
actu clivisum.
Recipio ego in me probare, quod hae assertiones non possint
verae esse, nec apriori, nec a posteriori.
d. uia non probatae sunt, sed simpliciter ita enunciantur:
Aa. Nec possunt probari, nisi per petitionem princiiri quod Exten
si efsentia absomnte consistat in eo, ut habeat partes eatra partes.
SAd. Quod vero etiam quae libet pars extensi habeat partes extra partes
non ex eo, quod etium, isu pusf, aeque uti totum sit entensa, quod nova probatione iirge
ret: Sed per parem ecocam petitionem princimii, quia extensum sit divisibile
m infinitum, et consequenter omnes ejus partes.
Inde
IV. Resultat hujus propositionis falsitas, etiam ut a posteri
ori, quia
tuo factum ess 1)