# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068452:0118
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068452:0118?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5d
# Folio 19v, page id 00068452:0118
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 24r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068452&page=118
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068452/jpgs/default/00000118.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 44 lines, status machine
# Lines: 44 recognised, mean confidence 0.98
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

opiniatur, vitae periculum, aut corporis partialem destractionem (gravissime
sensum afficientibus rebus vestigia legere solitam:) portendere, quomodo Angu
verisimile est
Inde quotidiana est, gravissime auxium quarelam, et quae turba-
tiones fortiores, vitalibus motibus, simul inductas, comitem indivisum habeat, illam
maaime esse. achich Htarbe doch finnan Ich überwinde dab nicht: Schstche diesas nicht
nub, nempe vivus. Dui metus quando, t. quamdiu, sive exemptus sive obliteratus et
sepositus est, dicet forte impatientes sint, anxii non sunt: Et impatientiam nullatam
evidens aut tam constans alteratio motuum vitalium (. pulsus. seruitur, quam ab anxier
tate (: de vitae perieulo:) inseparabilis plane est.
Haec, confido sufficere posse, pro eaactiore applicatione fgniMotuum,
in Corpus; et hinc desumti seu transsanti tipi Aotuum quorumlibet instraen
darum.
C. Erogredior ad Dubium, quod ita sonat.
Conjecturis hujusmodi, licet ingeniosis non nimium tribui velim.
Videmus enim non raro homines animo leves, melius quam pradentes viros, valere,
et morbis resistere; Et omnino muttiplea in sus rebus causarum plicatio est.
Hic ego, primum non perspicio, unue haec meae pure atque nudaehi
Horicae relationes pro conjectaris accipiantur? Herum dico, historica haec
sunt. Non animo sed oculis videntur. Quibus tantum abest, ut nimium
tribui possit, ut potius nihit quid quam detrahi aut imminui possit; nisi ipsam
rerum veritatem, etiam passim vulgo (: carptim:) perceptam, atque notam,
violare velimus. Inde non ad conjecturas et opinionis, sed simpliciter ad
experientiam et observationem, nc provoco.
Modo commndans utique, veram (: Sed historicae observandam
atque ceprehendendam:) differentiam, urimarum, insitiaum, seu adsuetan
rum, idearum seu typorum; Morum animi:
Et secundarum, aeventitiarum atque incidentium, imordinatarum
et incompletarum perceptionum, atque inde immaturarum conclusionum,
et hinc formatarum, tam intentionum quam inventionum; Pathematum
seu Motuum et Motionum animi.
Unde nego, imo pernego, quiequam me in hoc negotio tri,
buere coniecturie, nedum indulgere: Sed omnia unice, uti sunt extra men,
tem, in insis subjectis, commemorare, et eum animi ad versione pariter
intuenda, commendare.
Ex adverso vero merito affirmo, quod totaratio, quae huic
positioni adjecta est, laboret.
A.) acceptione a meo sensu aliena.
2) Conjectura quam maxime lindeterminabili
3.) et inde utique multiplicium causarum implicato concursu.
. Quod primum attinet, ego nunquam nego, quod homines an,
mo leves, non possint aut non debeant, melius valere, aut morbis tranquillius
et facilius perfungi. Sed adsevero hoc potius.
Levitas nempe