# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068452:0119
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068452:0119?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5d
# Folio 20r, page id 00068452:0119
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 23v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068452&page=119
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068452/jpgs/default/00000119.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine
# Lines: 43 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Levitas nempe animi, mihi denotat, periculosarum et ad versa,
rum rerum assimationem medioerem, non valde dequisitam aut solicitam,
Inde etium intentiones aeque atque inventiones, carent tumuttu, anxietate,
perturbatione: et potius relinquuntur res bonae quari fortunae: Sic casten
einem dingiso minen Thang, oder laßtmrb sich doch inch groß angelegen
Quando vero levitas animi, pro inconstantia sumitur; abest tan
men haec quoque, tum a temeraris ausibus, tum ab anxiis et inguietis tenta,
minibas: Ruin m. a Pupremo illo et praesentissimo mali effectus promocondo
Jam vero notatu non indignum duoo, quod fere nulla res
pejus cedat, tam animo in suis img. moralibus ausitus , tum Deconomia Coru
poris, in anxus, immaturis, imordinatis tentaminibus, quam praecipitantia
seu perceps festinatio, tam tempore, quam gradu seu impetu.
Duoe merito imputari posse puto Animae humana; ut pote
quae vel sola; vel certe longe potissimum, et male sperare de quotidianis sub,
sidiis, et nova invenire posse, solet atque gestit: Adeoque temeraria facili,
tate, praemonstratas, imo perscriptas, Methodos atque media, a summa sapientia
optime oedinatas, cum praeter necessitatem Aimori anxio indulget, proqu
priio ausibus supplere, qu’in potius melius exequi, et alio ordine, quam
quo instructa est, alienioribuo mediis, atque organis hoc perpetra,
re, Errabunda connititur: et quidem si non unice, certo maxi-
me et ultimato, ut corpus suum, offivinam suam, possessionem
suam, retineat, nec amittat: id est, Vitalis, seosi ergo.
2.) Secundum autem quod spectat, firmiter teneo, quod
prudentia illa, de qua lognitur placitum diversum, sit res, vix
non absolutae coniecturae C opinionis propriae aut imputationis
alienae,:) et omnino hic maxime 3.) multiplex sit causaram
implivatio.
Illud certum esti quod ad felicem et aequabilem admin
nistrationem rerum vitalium, (: imo et mortalium eminentium,
non, varia multiplicitate, de vera bonitate ambiguarum:) illa
prudentia non opus sit, quae vulgo sub hoc nomine cireum,
sertur; sed simplicissima Hranguillitate, aequabititatea simpli
citatis amore, multipticitatis aversatione, placida atque sedaqu
ta intentione, firma et constante ad agendum, umo et ad patiendum.
Hoc modulo prudentes, non curis distentos, clanden
sina aviditate vitae tortos, rei famitiaris statui et eventui im
marcescentes, futuri auxios, aud acter nego, caperientiam
historiae nostrae, frustrari.
Santo minus, si non e plane trangullissimio rebus, in
plane contrarias, nempe periculosisrimas, tamquam im
mediate trans,
sugu.
Aerrore, et profunca formidine.