# Leibniz Legible β€” https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068452:0123 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068452:0123?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5d # Folio 22r, page id 00068452:0123 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 21v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068452&page=123 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068452/jpgs/default/00000123.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z β€” 37 lines, status machine # Lines: 37 recognised, mean confidence 0.97 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Hic fateor, me nullum hic invenire posse conceptui quadrantem sentum, praetesunum, qui tamen vereor, ut menti pro positionis satio facit. Est vero hic: Sianima potestatem haberet, ut machinae corporeae sucae, a ligem motum inducere posset, ad qualem illa nullam methanicam optitu, dinem seu receptivitatem vere proportionatam, haberet; sunc nulla ratio foret, quo minus omnia in ipsa illa machina, et per ipsam facere atque agere posset. Herum autem dico, quod non possim credere, quod hic sit propostionis sensus. Siquidem ita plane frustra proluta estetr Cum ego forem capidem jurare paratus, sim, quod nemo hominum ta– le quid suppositurus aut crediturus sit, quod hoc sensu, propositio Inde potius aliud aliquid iterum hic quoque repeti suopi, cor, quod millo verbo haereat: non sponte sacturqe. Quod, inguam, machina corporea habeat primo, et per se, et quidem exclusive ad ullum adjumentum, Motumsuum; quem agitet, celebret, haciat, et illo quiequid Anima meidit, illa stan timfaciat, et animae voluptatem veriuo in hoc actu praecurrat, quam sequatur. Tanto certius, eum, quidquid ipsa machina ita non ex se et perse faciat, omne illud anima absurde, certe frustra, et sine omni eventu vellet. Dixi supra in limine numeri XIX. seu potius in eacita num meri XVIII. approprinquare tandem illa dubia (aut certe dubitanda, Si quid solidum tandem elicere serat animus:) quae ( ad summam universae disceptationis:) plus ponderis habeant, quam omnia carptim et transitoru dicta reliqua. Declaravi, quod unum horum sit diognisitio ordinata, perspicua, plena, de vero habitu, et (historice.) vero effectu animae patmematum. Arripu proinde qualemcumque suppeditaton oecan sionem, et explicui de illis mentem meam, imo potius illo nam historium; Quae ut solie et jurta decluctione in dubium vocentur, certe propior esset ad determinatas tandem Conclusio nes aditus, et apertior quam ubi latibalis sit locus, Regia via- Caperso hic alteram ansam, et vocasione aliquarum positionum, quae partim Corpori ipsi propriam Energiam Motus intrinseci resellere peterpit.