# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068452:0131
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068452:0131?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5d
# Folio 26r, page id 00068452:0131
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 29v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068452&page=131
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068452/jpgs/default/00000131.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
# Lines: 42 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

animae separatae:) non possit probari usquam edere posse ullos actus, quoscum
que ipsi proprios esse vere comprehendimus, nisi in Corpore, per Corpus, et
de affectionibus quam maxime corporatibus. Aideoque corpus absoluta necessi,
tate, et perpetua veritate, sit propter animam, et nullam alium rem, sut
soler propter illam, inquam, absoluta necessitate, propter ullam aliam remt
ne quidem ulla suspicabili probabilitate.
Dbi, paucis, ad illam exceptionem, de Motu abscissarum, adhuc
sete quasi legitime moventium, partium, imprimis in aquatilibus et amphibiis,
facilis est responsio, quod animae illae, corporeitati in eo propinguiores,
quod iterum dissolvi credibile sit, (cum contrarium eside non asseratur:) etam
clivisibiles esse possint.
V. Quod autem simpliciter quaslibet animas incorporeas esse, neque
cesse sit, ex eo, quod aliquem rationabilis directionis usum habeant bruta.
Nego ex eo, d.) quod ipsa ratio, proprie dicta, nullum aliud objectum habeat,
nisi crassiores affectiones corporum: Z.) Inaeternum probari non possit, quod
Ders, semel datum usum et actum rationis, necessario dederit in aeternum, nisi
sola peculiari gratiosa voluntate, homini. Cum 3.) nihil, omni etiam intelle,
ctui eaquisito, certius esse, debeat magis, quam possit, quam quicqui oepiti
posse cessare: seu quod finitum est a parte ante, initium habet in tempore,
idem debeat, certe possit, finitum esse, finem habere, desinere, in tempore.
4.) Nec ullo modo magis difficile sit concipere, quomodo illui, quod (: per
omnia argumenta, quibus tale statuitur:) mortale sit, id esti possit cessare, quod
inquam, hoc idem etiam potuerit initium habere. Eadem vero ratione1
qua pofuit initium habere, posset etiam finem habere, usd BeV5 aliu
ter voillisset, qua e diserta ejus revelatione, quotquot huu eteormus
Quo certe argumento, omnes illas clisputationes, quae val
go tamquam graves et valde seriae, de immortalitate animae rationalis,
( eatra unum dietamen, fidei:) afferri solent, pro frivolis et mani–
bus habendas esse, confidenter assevero, cum omnes in hoc impingant
et illis, finitas incipiendi, omnem nervum infinitatis desinendi eletrahat.
Vd. Adjicio merito, quod plerique illorum usuum, seu aptitudi,
num mechanivarum, quibus aut muaimo illorum numero, Machinae
illa organicae corporum, ipsius quoque humani, ita admirabi
tel reputantur, ut Deum ipsum immediatum Auctorem ha
bere debeant, minime ad proprium et strictum finem, actio
num regularium praestationem, necescarii sint, sed magis
e proterva et supervacua, imo saepius mala intentione, et
quidem propemodum sola tali, stuant.
VAA. Inprimis, cum etiam speculationes illae, de nu–
do Mechanieo effectu, omnium secretionum per eaultissimos
poros cbeu,
elocemur.