# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068452:0138
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068452:0138?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5d
# Folio 29v, page id 00068452:0138
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 26r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068452&page=138
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068452/jpgs/default/00000138.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine
# Lines: 35 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

venire possit, Siquidem omnis actio (i etiam quae maxime incorporea et
moralis:) ut talis, ut actio, est Motus:)
Duarto vero, non ea est indoles Motus, ut absolute alligatus
quasi sit corporibu, sensibili veluti sua praesentia seu exsistentia;
V adeo Motus non possita corporibues, nici sola cogitatione
se parari, et nusquam alibi neque concipi nec inveniri, nin in Corporo,
Vus: Nequaquam.
est enim Motus et in incorporeis At omnium copsensu
immaterialibues rebres.
Imoest in illis, usque adeo, ut vere etsentialis plane et abso,
Inte inseparabilis ab illis, intelligi et agnosei debeat.
Sienim ratiocinationem, Cogitationem, contemplationem, intelus
leotum, dejudicationem, collectionem aestimationem, electionem, amorem, odium
metum, desiderium, etc: etc: quocunque modo et intuitu perpendamus.
Luo alio modo et medio hac peraguntur, imo in quonam propre
consistunt ( generaliteri) nisi n Motu. Adeo, ut Aristoteles hoc intuitar
non ita absurde, licet solum analogice, cixerit: Cogitationem esse Aniu
mae deambulationem; Nempe consistere in perpetuo Motu de re adrem
et reciprota veluti conversione inter varias res; quoad suecessibus,
plus minuo multis et longio seu diuturnis, tandem ea admotione obue
jectorum inter se mutua (. quae est Collatio seu comparatio:) tanu
dem adsequatur rationem convenientiae aut differentiae
Adeo ut omnio artio est, esta un
quatenus actio ert, et ab uno numero ad alterumi ab uno modo Ebu
sendi ed diversum (. ut objecta) procedit, certissime et verissme sit
E generice) Motus.
Auinimo Aristoteles nequaquam adversa veritate prro
nunciarerit, imo deduaerit latius, Quod omnis transituo potentia
in Actum, sit Motus.
Coipso vero, quod Motus absolute est Actus, et revera abso
lute, reciproce, omnis Actus et Motuo, hoc ipeo, inguam;
Auinto; meritovenit in quaestionemi actus vere separari
possit, ab Agente ?
cro affatim distinotionem, usitatam inter id imma
nens, et ema,