# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068452:0146
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068452:0146?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5d
# Folio 33v, page id 00068452:0146
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 34r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068452&page=146
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068452/jpgs/default/00000146.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 50 lines, status machine
# Lines: 50 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Hane vero io penetrabile opponitur, bono jure et justa vocis acceptione
uo Localiter ini. Ht impenetrabilitas solum intelligenda veniat, de eo, quod
in aliquo loco est, quam diu in illo inest?
Quid autem ita opus est, nonsolum shetoriea, sed etiam certe vana; Cum
hic sermo sit de Affectione corporis, qua Corpus esti Ista vero impenetrabilitas
quae hoc sensu aequipolleat Localitati, etiam de omnibus rebus in genere pari modo
valeat, nempe quod duo diversa, non possint eodem modo absoluto, simul esse, seu una
esse, quo est unum illorum; Dico, secundum idem et ad idem, eodem tempore:
Quod lduo aequatia, quatenus sunt aequalia, non possint exse in uno subjecto, quod non
nisi unius talium sit capax. et brevissimis, imo vere, (:exquisite solum intelligendo:)
rectissime et exquisitissime, quod duo non possint esse unum.
Ahc autem sensu non temore judico, rectissime dixisse jam paulo antiquiores,
Non clari penetrationem dimensionum, i. e. Corpus non secundum totam dimensionem
penetrari posse: quae quidem aeque pollet Loco Corporis.
At, quod juniores non tam dimensionibus (simul sumtis:) quam ipsi Corpori,
penetrabilitatem negant, et impenetrabilitatem, eamdem faciunt rem, cum soliclitate.
Hic ego illud perpetuo tueor, quod supra dixi, nempe quod, hoc sensu, im
penetrabilis soliditas ullius Corporis, cum infinita clivisibilitate, minime possit consistere.
dicut enim et usus vocis: penetrare, et usus vocis: solidum, plane aliquid
diversum inferunt, quam istis applicationibus intelligi, apparet. Nempe Eo penetrare,
etiam quam libet particularem divisionem: 20 solidum vero, quod particulari penetra,
tioni aut divisioni (secundum praecipuam vim vocis, quam maxime:) resistit.
Hadlivisione quidem aggregatorum, si tandem perveniatur ad Monades
Physiras, ab omni tam Mictione (heterogenea:) quam (homogonea) aggregationes
atque adeo ab omni pluralitate, remotas: Htpote de quibus demum proprie locam habet;
quastio, aut penetrabititatis, aut absolutae soliditatis. Hbi de talibas inquam, Ala
naclibus, de quibus unice sermo proprie esse debet, assevere.
. Quod illae non possint simul esse solidissimae, et hoc sensu impenetrabiles;
Et tamen divisibiles, imo actu divisa, in infinitum
Ad. Assevero, quod nec a priori, nec a posteriori, ullam necessitatem perspice
re valeam, quam ob rem hac tatia Corpora, Monades, inquam, Dhysicae, ( et justo senou,
atomi Demveriti:) sive debeant in infinitum dividi posse; sive usquam, ullo, inquam, exemu
plo, merito videantur aut intelligantur, in inmensum (numericum) medum in infinitum, di
vidi solere.
Quandoquidem fateri non dubito, quod non niri unum solum exemplum invenire
raleam, cui per hanc divisionem subveniri velle putem: Et tamen huic quoque ila non vere
satisfieri, manifesto intelligam.
atdeoque quam maxime contendo, ut de huijus rei Physica veritate, nempe de Divisi;
vilitate Corporum Physica, in infinitum, ulla probatio afferatar.
A. Quod illa vel dari debeat, usum, imo necessitatem aliquam, prae se ferat.
Ad. Del actu detur, in ullo exemplo Physico.
Vbi tamen protestor, contra petitiones principi, de absoluta plenitudine in
infinitum: cui opus sit dioisione in infinitum.
Ex ad verso vero, exiga productionem, vere exsistentium, atque fientium,
Phissiearum rerum, de quibas, et per quas, decenter probetur, quod tale aliquid actufiat;
E contra vero, evidentur ita atque tollantur, opiniones illae semper in Creulum rede,
untes, et varios manes suppositiones, post se tralentes, de eo, quod fieri posse putetur.
Et subhis universis rebus, omittantur arveo rovisa illae, dum vocabula inu,
sitatis acceptionibus, ad alium sensum trahuntur.
one