# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068453:0016 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068453:0016?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5e # Folio 8v, page id 00068453:0016 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 9r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068453&page=16 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068453/jpgs/default/00000016.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 32 lines, status machine # Lines: 32 recognised, mean confidence 0.98 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. tasiam seu imaginationem comprehendi possun. Veluti numeri Surdi, quantitates incommensurabiles, vis agendi, cogitatio ipsa. (2.) Portulare ut divisio corporis in infinitum probetur experien, tiae, est postulare ut insensibilia ostendantur sensibus. Salia ration ne indubitata constant. (3.) Posito corpus quodlibet subdividi posse, non sequitur, quamlibet miati partem posse toti similem esse. e. g. quamlibet partem denaru quamtumois part ea cupro et argento mixtam esse posse, nec sequitur, nec concedi potest: prorsus quemadmodum fieri non potest, ut quaequio particula acervi extritico et hordeo confusi, ex tritico et Poroeo composita sit, etsi quodvis granum, vel triu tici vel hordei, rursus in partes secari possit: Et frastranea et acribologia affectatio in Responsione, quae sape capressio, nes meas corrigere audet, quasi non ea meditatione dliutina, Sed dumultuaria scriptione profectas. 4) Egone umbram quidem rationis invenio, eoc qua sequatur, dari posse corporis partes, quae nullas rursus partes habere possint: Ad doctrinam de Mistione Aristotelico Scholasticum res illa nullo modo facit, quamvis nunc nolim disputare, an ipse Aristoteles eam ad rem facere putarit. (5) Sententiam nostram de perpetua divisibilitate probatione destitutam censet Responsio. Quabi non pro enis ea extent libri demonstrationibus. Et animadversio obi ter et paucit argumentum allegavit, quod sieeo ( ut saepe fiti) pede praeteritur in Respontione, nempe quod linea rectahec natura et proprietas reciproca est, ut sit linea, in qua pars est similis doti Haque aut negandum est esse in rerum natura veras lineas rectas, aut dicendum quamlibet lineae rectae partem, rursus habere partem; quod intendot (6) eon