# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068453:0023
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068453:0023?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5e
# Folio 12r, page id 00068453:0023
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 13v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068453&page=23
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068453/jpgs/default/00000023.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
# Lines: 36 recognised, mean confidence 0.98
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Etsi nobis non semper pedceptibilia. Quod etiam sapientiae ituue
toris summi consentaneum est, ut nullum revera sit chaos in
matoria, nihil imordinatum, nihil machinae, organorum, ordinis,
finis, exepers. Ex his facilius credo fontes eorum, quae hactenus in
discursu objectoria et Replicatione ad Responsionem aita sunt, per,
cipientur; intelligeturque plus in iis conneaionis esse  quam prima
specie apparuit.
6.)) Hamanae autem aninae simul sunt mentes, nec tantum speculum sunt
universi corpore, sed et ipsius Dei, a quo universum fluxit, quia non tann
tum habent perceptiones et sensiones, sed etiam intellectam seu cogniti
onem veritatam aetornarum, quarum neaus ratiocinationem facit; Ani,
marum enim brutarum operationes internae, per meras consecutiones
empiricas seu inductivas explicari possunt. Nec magis absurdum est,
anims Animas brutorum persistere, quam Atomos Epicuri vel Gastendi;
Etsi revera nunquam anima naturaliter sit ab omni corpore separata,
sed semper corpus aliquod organicum relineat, satui in quo manet conveniens.
ed dicet aligure, dlibitari posie an dentur tales animae vel Entelechiae
primitivae; Lythagorae quidem, Flatoni, Aristoteli, Scholasticis, et nuper
Cartesianis agnitae; Sed a Demoerito, Exicuro et nostris temporibas a Gasu
sendo (saltem extra humanam animam:) rejectae. Sed multis rationibus
aestruuntur, nam non darentur composita, nisi darentur substantiae simu
plices, atque adeo extensione carentes, nec impetus et motus darentur, nisi
hac accidentia essent modificationes rei alicujus perse activae, qualis
non est materia, per quam nihil aliud intaligo quam extensum resistens
seu antityma praedictum. Praeterea non potest explicari quomodo ea sola
extensione et antitypia, id est mere passivis actiones, et quidem nontantum
actiones externae seu motus, sed etiam actiones internae, velut perceptio, senue
sio, intellectio, et his respondentes appetitus, derivari possint. Omnes ergo
operationes tribuere oportet substantiae activitate praeditae; et internas
(iquae a partium multitudine non aependent, et in singulis aque rocum
habent:) non nisi substantiae simplici; seu extensione carenti internae
autem actiones sunt, perceptio et appetitus. Et perceptio quidem fugura,
Hio ut sic dicam seu reprasentatio est compositi in simplice, multitadinis im
monade. Interea autem actio revera nihil aliud ett, quam appetitus,
na
ut angu