# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068453:0027
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068453:0027?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5e
# Folio 14r, page id 00068453:0027
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 15v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068453&page=27
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068453/jpgs/default/00000027.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine
# Lines: 35 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

etsi numana pecaliari sensu immortalis appellari debeat, quia
non antum substantiam suam, sed et conscientiam sui servat,
ad eoque pramii et paene est capda
(19. Sed qui immortalitatem animae ex solo fidei lumine, et drvina
gratia, id est mrraculosa et extra ordinuria operatione derivant,
s
Theologiam naturalem debilitant, et plurimum Religioni nocent,
cujus primaria et perpetua capita (: vel ut providentia Dei, et
immortalitat Animae:) ratione niti debent.
(20) Quod vero objicit Responsio quae naturaliter meimnunt, nata–
raliter desinere posse, recte pronunciatur, non recte objicitur;
nam dicendum est substantias simplices nec incipere nec finire
naturaliter.
(21.) Cum ommia in corpore mechanice fieri satuo, non ideo eaguisitas
pororum figuras moror, et plus hic motibus quam figuris tribuo.
EZ) Responsio tandem huc descendit, ut heget animam esse immute,
rialem. Hoc admisso fateor cessarent argumenta, quiba ostendimus
animam non posse novum motum novamque cirectionem dare corpori. Sed
quia inde sequeretur animam revera esse corpus, hint quamvis
ex falsa ratione consequens foret (: contra mentem Responsionis:)
ommia revera mechanice fieri, seu per motuum leges. Caeterum argumeny
ta pro immaterialitate, aut immortalitate quae Responsio producit,
et refatare sudet, longe differunt a meis, pro parte supra allatis.
(25.) Motum differre a corpore verum est, sed cum nihil sit aliud
quam loci mutatio, patet non esse nisi accidens corporis, etsi ejus acci
dentis causa ex sa maria decuci non possit. Causa motus in
corporea est, sed subjectum motus, est corpus. Iaque altrere motum
esserem incorpoream et immaterialem, est abusus loquendi, pari jure
dicetur etiam figuram esse rem incorpoream. Non motus impri,
mit efficaciam corpori, sed causa motus. Et mirum profecto videtur num
per propagnatam fuisse animae materialitatem, nunc propugnari
motus immaterialitatem.
(24. Mirum etiam paradoxum affert Responsio quod motus res
sit per se existens, et quae subsistere possit, licet corpori non
insit