# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068453:0053
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068453:0053?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 1, 5e
# Folio 11r, page id 00068453:0053
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 12v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068453&page=53
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068453/jpgs/default/00000053.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 44 lines, status machine
# Lines: 44 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

credo fontes eorum, quae hoctenus in discursu objectorio et replicatione
ad Respon conem duta sunt, percipientur; intelligeturque pluo in is
connexionis esre, quam prima specie apparvit.
6) Hlumanae autem Animae simut sunt Mentes, nec tantum Speculum
sunt universi corporei sed et ipsius Dei, à quo universum fluxit,
quia non tantum habent perceptiones et sensiones, sed etiam intel
lectum, seu cognitionem veritatum aternarum, quarum nexus ra
tiocinationem facit; Animarum enim bratarum operationes in
seu indiudivas
fernae per meras consecctiones empiricas cexplicart posunt. Nec ma
qio absurdum est Animas bratorum persistere, quam Atomos Epi
curi vel Passendi; etsi revera nunquam anima naturaliter sit
ab omni corpore separata, sed semper corpus aliquod organicum
retineat, statui in quo manet conveniens.
(7) Sed dicet aliquis dubitari porse an dentur tales animae vel en
telechiae primitivae; pythagovae quidem, Platoni, Aristoteli, Siho
lastuis, et nuper Cartedianis agnitae; sed à Democrito, Epicuro, et
nostris temporibus a Parrendo (saltem extra humanam animam)
rejectae. Sed multis rationibus astruuntur, nam non darentur
atque adeo extensione carentes
composita, nisi darentur substantia simplices; nec impetus et
motus darentur, nisi haec accidentia essent modificationes rei ali
cujus per se activa, qualis non est Materia, per quam nihil
aliad intelligo quam extensum resistens seu antitypia praeditum
Praeterea non potest explicari quomodo ex sola extensione et auti
typia, id est mere passivinima actiones, et quidem non tantum actiones externae seu motus
actiones internae velut
ter u, sed etcam perceptio, sensio, intellectio
omnes
et pis respondentes appetitus, derivari possint. hes ergo operationes
tribuere oportet substanti aci altionate praeditae; et internas (quae a partium multitudine non dependent, et in singuli
aeque locum habent  ’abstanten simpluci, seu extensione carenti b pradi
irel.
dicam, seu repraesentatio est compositi, in simplice, multitudinis in mogradec, ut
 trebuere oporlet
nterna aptem
io
evera nihe
aonabretitus, ut angulus jam reprosentatur in centro seu inclinatione exeuntium cinearum: Appetitus vero nihili
qur est
aliud est quam tendentia
quam perceptae est et transitus ad novas perceptiones u appete
i sensus autem et intellectio eexqua pendet voluntas) sunt species perceptionis nobiliores; sensus
est nobilior simplie perceptione, intellectus sensu.