# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068454:0005 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068454:0005?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 2 # Folio 3r, page id 00068454:0005 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068454&page=5 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068454/jpgs/default/00000005.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 52 lines, status machine # Lines: 52 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Nututio est deperditae substantiae corporis continuata regentratio Consum deperduntur seu consumntur partes hominii latenter plantarum et nonnallarum animalium satis manifeste in plantis folia decidunt e flores (+ in jammaris renovantur chelae, in angaibus pellisa). cum corpos hominis non bene nutitur ut tempra famis, aut teilicalore tentatur, aut pravis humoribus repletum est, statim emaciatur. in febilibus caloribus saepe intra triduum. Nutritione sustentarum ut fluvii nova aqua semper allabente. propire Nututio est cum alimentum mutatur in partem viventem. Quia nutritio es) regenemtue ergo ut in generatione, ita et in ipsa requiruntur alteratio et conforimad Alumentum unimalium perfectius quam plantarum et exquisitius elaboratur praeparatur scilicet calore seu coctione. Requiritur autem mora separatio excre- mentarum neque enim totum intotum in lotum transmutari potest, ut praeclare notatur ab Aristotete. (e Chymici volunt totum metateum ignobilit converti posse in C alii tamen contrasentiant 1). Tales coctiones duae in corpore nostro, una dicitur concoctio quae sit in venticulo nempe XuA cobse 2a inhepte, 3tia addi videtur debere, quae fit in corde, hae duae possunt dici aascocris. ultinc Hippocaltes spler alimentum constituit, unum propriumus quod mox potest mutari in substantiam corporis, alterum futurum autimentum qualisadhuc est caibus inconractus, seltium intermedium, quod aliquo modo jam est concoctum quia culor congerat homogenea, itaque si in partibus est debitus caloru qualibet attrahit quod sibi convenit, itaque talis attractio fit citra omnem sensum ,ita et plantae beneficio caloris attrahunt succum. su plantis non fit simile aliquid Comoctioni nostra in ventri culo s+ quia rudius erium alimertum non habet opus praeparatione+) sed sit aliquid simile sunquificationi. Nam pro venticulo plantis est aliquid extnextia ipsas +) terra radices Hinc quia calor facit attractionem, enat caesalginue qui negat eam fieri posse deficiente sensum ductus in hunc autem sunt quasi venae Mescirnicae e eroreu quia in paralyticis deficiente sensu deficit a functio. Ego vero putem ad attractionem ne quidem unima sensitio o verettire opus esse. Sed in inimalibus appesitus cibi non elaborati, qui dicitur fumis et sitis conjunctur est cum sensu. quia ad olor quidam. pertinet ergo fames et situs non ad appetitum naturalem, d et ad sensitivune Fames est appebitus caliai et sicci, sitas frigidi et humidi. Haec intelligenda disjunctive. ita lum ventriculus frigefactus capiit panxillum sprittus vitrioli ejus frigore sedatur sitis. Interdum sitim possumus sedare potu calido cum nempe sitium tantum humidum. quod fit cum multum cibieori comedimus. Congne autem natura nobis ssit indulsit appetitum harum primarum qualitatum . a quiae his constat corpus nosrum. quia siat functiones cum sensu, ergo in parte sentie.te.quidam volunt fieri beneficivoris, sed multis aegrotis inamit inqua fine siti, ut Hippoc. habet lib. dembib. Epidem. potius ab onificio dentriculi pront enitm id se habet, ita et se habet homo respecto samil et sitit. Sentit quoto hae parsnam est val de nequosa, et stam + cum non datur et auetim calidiet nma cur non frrgio et sicer +)