# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068454:0010
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068454:0010?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 2
# Folio 5v, page id 00068454:0010
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 6r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068454&page=10
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068454/jpgs/default/00000010.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 53 lines, status machine
# Lines: 53 recognised, mean confidence 0.89
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

stutim edant in delius an incidant, Talem speciem Bulimi descid
fdust. Secta et rolem qui locus ommins legendus. In eo tamen conbeniunt
omnes quibs tames in expleta, ut nisi aibum habeant viribus exolvantus
Intedum in expebitus etu assmiti cubo intidum ante scuntum quide
cibum est supra modum vehemens sed eosumto expletu, quibus nisistatim
in pronitu cibus aut vinam generosu incidunt in qualsiones solius oquris inutilibus separeatur. Hunc Gumorem si abundet, esse famis nimiacausam
s
quod totum hororetremit, si fames cibis non posselex pleri, tunc
vel inconcacti rejiciantur bomitu aut dejiciuntur peralvum Cug
stotum evomitus cibussumtus dicitur famequ Canina, qquamvis id voculata
At samali pro quavismex ebili. explis Cantnae lectu dignissum
asiud schacck. 3. obs. 31. omres voraces bene concoquunt, sed quod
ciburs
bene concoquunt in ventriculos non tamen in visceribus chylum. quidom
Xt hunc. Hoc judicabitur ex nutritione corporus juag cytus non bene con
X
cojutur in cepate quando reunde praeripetior. Eot species diversa
s
de
quidem habent causam, omnes tamen queniunt incarsa proxima
Nan, vido colllocunt in frigido lumore ventriculi, sed quodam
hhabetjunctam optima cococtionem nec ppparet qeod piluita
frigidia possit tunta famen excitare, multis ventriculus frigidus
sine tali tame.. Qui humorem melamtolicem acidum advocant his
obstat quod alias semperturbaretur concoctio. docet experientia nterdum
snlimum ortum a lumbricis, interdua a bonitate viscerum, ergo
non semper ab hor Emnore: laterus allegat humorem sed occultutu
cum tamen causae dari possine manifecto. Nimia suctio non semper
habet locum, quia est tantum causa remote famis. Irque dicendum si sit
appetilusinexplibilis valde deesse ventirculae calidum et sircum. Quod
fit si sint quae id valde refrigerent quod sit si id quod poterat alias cale
ut
facere subiti praecipiatur s. id quod debebat non calefacialant siccet
vel non satis aut non justo tempore. Item cum id quod assunitur
valde refrigerat orificium ventirculi; si a
Ut chylus concoctus
in ventrculo ipsum non justo tempore calefaciat, fieri potest vel quod
hepar bene concoquita ut ventriculo statim praecipial cibum tales
voraces 206aYVo viscer habet sanguinolenta, ex templu
in obs. schenck 3. abs. 29. ubi discimus veliericulam posse refigerari
ob insignem catiditatem viscerum, quod observatum Aristo leli sect. 8.
probe. Interdum fessar praeripit abum, licet non bene concoquat
unde macies und lnius muli causa possunt esse lumbrici, quod sope in pueris. egregici
historiae duae apuo (fienite obs. 27. una desmnnita ex Trelliano, altera
ex Marcello donato. Quibus am cibus incoctus per vomisum autalvum
rejicitur, in his fames a lolius ventriculi frigiditate. Nonnulli hoc patiunt
aliquandm, alii semper itaque dicendum aedum humorem colligi qui deinde
rercitur in ventriculum, omnia autem acida exibant appetitum. sine
licidum et melam hocicum humorem posse producerecaninum appebentiam
probat exemplum quod extatanud elent. obs. 26. lib. 3. Cam enum in Italia
canina appetentra esset apidemia agri curati solus seuae, quae
purgant er mustem hine late holicum.
Hiuc quantana aborantus sepe