# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068454:0052
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068454:0052?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 2
# Folio 26v, page id 00068454:0052
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 25r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068454&page=52
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068454/jpgs/default/00000052.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 61 lines, status machine
# Lines: 61 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

quod attinet distributionem Cam, hi exintestinis vera videtur essi se
tentia Casp. Asellii, tametsi nonnulli contra statuant. Sed rem experiri possum
in viva Anatone, videmus enim per illas venas lacteas humorem seu chylum racti
coloris trnnsferri in paucreas, quod ideo est primum receptaentum hyli
sed cum ex paucieate venae lacteae iterum exeant, hinc apparet in pancieate
chylum non perfecte concoqui Veteres putarunt Paucieas esse corpus glanduto sam
in id a natara datum ut fulciat pylorum, sed hoc falsum, nam in bobus non est
substra tum pyloro sed ei incumbit. Ex permuur etiam pancreas interdum eisse
ingenti magnitudine, et repraesentare aliquod viscus. Itaque omnino videtur dicendum
etiam in paucieate hylum accipere rudem concoctionem, quoniam parum lactei
succi est, quod defertur in hepar, paucae enim sunt venae lactete quae inserum
lepati, plurimae quae pancreati. pars tamen Muli si non omnis, pergit
Ctp
ad nepar, ubi et concoctionem accipit an autem ibi plane mutetur in sanqui
nem, et eo modo ut vult Galenus, mox apparebit.
potest tamen
dubilari, an omnis chylus traducatur per venas ladteas. Antibinus nuper Hippo-
crotem satuere quod Lien abripiat aquosa ex ipso ventriculo, non muttum abire videtu
senvertus lir. 3. pract. part. 2. fect. 2. C. 6. p. 210 (sibitamen non constat, cum dicit
in diarrivea a tote corpore proveniente lienem saepe hmmorem metanholicum suppeditare
Aristetelicam hancet Hippociatiam, seutentiam refellere conaturAfellius, quiaad lie
nullae pergunt venaelacteae. Sed  videtur solum alimentum siccum abire in succum laste
et balde fit verisimile interim potum qui abumat in veritriculo in antecessum exigiabalic
parte, nam translatio chyli in in testina, sit demum post concoctionem aperto pyloro, quod
in quibusdam fit satis tarde, at potus in quibusdamstatim iterum abit, quod per pylorum non
videtur fieri, alio qui turbaretur tota concoctio. Nulla autem pars ad exirgendam potum
vicaptior et ventrculo viciniar, quamliem confirmat obserntio Austotelis, quod Ani–
malia vesica airentia carent liene, et quod omnia animalia multum bibentia, et praedita
sanguinolentis patmonibus habent lienem. Adde quod morbi lienis ut plurimum ab aequos.
tuvore, quem non potuit concoquere lieu. Vensimile erm lienem esse viscus quod possit
concoqueae, ut staturt Aristot. et Hippoc. lib. 4. de morb. mul. Est enim viscs sangumeum,
ergo calidum ergo aptum ad concoquendum Videndum jam an lien id quod concopit
transferat in sinistume cordis ventriculum nn alio Sententia olipisonis est, licano
perimario exstructum ideo ut transferat sansuinem in sinistrum cordis ventriculam
Sed otrarium probo, nam po si licu est propter sinistrum cordisventriculu n videntur am
t
malia quae cum ventirculum habent, habitura? tienem quod falsum Respondebis posse in
aninalibu aliis aliam esse rationem. Replica in imperfectioribus animalibus quae caent
liene sanquis qui est in liene conficiendus, primo debet confici in hepate, et deindeun dextro
ventriculo, et tum demam in sinistro, atque ita triplicem subit concoctionem; cumta
in perfectis concoquitur tantum in liene, et sinistro ventriculo, et sic transit in arterias.
Ergo perfectior est concoctio in imperfectis, quam in perfectis animalibus quod videtur
absurdum. 2 manifeste apparet in foetu confici sanguimem in sinistro ventriculo cordis,
qui tamen nequaquam provenit a liene, sane in foetu manifeste reperitur samgois arti
miosus, et insuetu proxime ex dextio venticulo sordis sanquis defertur in sinistrum per
apertas arosto moses quae facile videri possunt. N valet exceptio haec nempe reperin
in foetu, non vero in nobis, nam alias etam hic sequeretur in foetu sanguinem artes
riosum esse perfectiorem quam in adultis. 3. valvalae sinistri ventriculi monstrant
nihil abicces immitti, sed emitti, in quo differtearum sirinctura a dextro, idem dicentum
de prudtura arteria venosae, et venae arteriosa. Hypothasis autem quae plurima
phaenomega explicat verisimiclima est, hoc est principium athiscum natum. f.
Auto 4ia docet  pisonem et almum singulis pulsibus ali quid exsinstro ventia effundi
. sanguis arteriosus non est tantum expotulentis, noem
+habent eametam
animalia quae
non bibunt; ag
lion ubem sola
posilenta attruhit
Ergo non est ab
eo sanguis arterios
in simistio venticula