# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068454:0055
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068454:0055?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 2
# Folio 28r, page id 00068454:0055
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 27v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068454&page=55
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068454/jpgs/default/00000055.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine
# Lines: 58 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

stristoteles passim docet sanquinem ultiu concoqui in corde, idem etm habes de usu cordis in
apud platonem cum vocat cor fontem sanguinis arteriarum et venarum, post Arist.) Cangoficatione
profelsi sunt hanc sententiam Erasistrati asseclae Gatenusquidem
as
ipse confessus est cor esse fontem sangonus, sed tantum arterion. solus rerentiorum
isit ad hepar deferri. Resp. si totum pancieas sit scixthosum, non potest Harvaeus Galeur se opposunt. Arist. lib. 3 departibus ubi agit de corde conatur
l
hoc ostendere ex figura cordis, quod cor habeat ventriculos quasi duo labra contra te
Aristotoletem hoc faciebat, quod sanguis qui in dextrum ventriculum influit, non posset
iferum effluere, nec videtur omnem sanguinem venosum posse influere incor. nec
potest effluere tanguis ex dextro ventriculo cordis, obstant enim valvulae. Hot
argumentum Aristoteles non  animadvertit, quia voluit sangvinem
pervenire ad cor non simul sed per partes, et quidem per evaporationes ascendere
ad cor, et sic iterum egredi ex corde, valvulas autem illas non observavit Certum
tamen est sanguinem illo modo per evaparadem non pervenire in cor sed tota sua
massa in ipsum ascendere. Hoc cum videret Galenus dixit sanguinem qui transit
in dextrum ventriculum transire parterim ln autrimentum pulmonrum, bx
parte vero cedere in maam sangoinis arteriosi, dum per medium septum cordis
transcolat in sinstrum ventriculum. Haec structura valvutarum movit et alios
Medicos ut sequerentur Galenum, ipse Hofmannus proplephancCausam asserit
Nea tamere sententia
haec est, omnem sanguinem ultium confici incorde, aliquem certe sansvinem
C
i
solum sanguinem arteriosum concoqui in corde
conficin corde probo ex structura cordis. Deinde potest manifesto probari omnem
sanguinem venosum, qui est in toto naturus sua ad corvergene idem facit et 
sanquis acteriosus. Jam si omnis sanquis veno syfluit ad cors ergo concoquitur incorde
quia cor habet vim concoquendi de sanquine arterioso a nemine dubitatur.
iit autem probetur omnem sanquinem venosum fluere ad coru notacidum est prius omnem
sanguinem eeiam venosum in corpore nostro perpetro flueres, posset hoc videri para doxon
et est  paucis traditum; probatur ex venae sectione, quia videmus sanguinem
orumpere cum impetu, vulgo idicunt id fieri ob abandantiam spirituum, ut
videm in dolio aperto foramine exilire cerevisiam, et fateur quidem rem quae
quessit possehoc modo ex ilire, sed nunquam res gravis exilit in altum nisi vi
fuerit detentam, quemaduredum mustum in docio relentum rumpit saepe dolium
porant hoc illi qui fontes artificiales faciunt, ubi aqua pressa exilit. Ha si
jam hunc ob causam exilicet sangois ex vena, perpetuo magum esset plenitudo
venarum propter violenter retentum sanguinem, quaed somen falsum est
vera ergo causa, quod sauguis perpetuo cum impetu fluit, quod videmus in
aquae ductibus, qui si perforentur, exilit aqua in altum, uuda enim undam
trudit. docet idem quoque ausopia in vivis animalibus, uent manifeste enim
quovis pulsu aliquid sanguiis decurrit ad cor, praetarea in corporibus
exuecis, in quibus parum est sanguinis interdum potest tactu deprehiendi ejus
tu
ren
quonium jam constot sanguinem fluere
nec tamen fluere a corde ad partes externas per venas, ergo fluet per venas
semper intumescunt vena.
add cor. Non autem flaere per venas ad partes externas hoc primo ruditer
observavit (aesalpinus ductu, ad hanc sententiam ub argumento in ligaturis
sed distincte rem docuit Harvaeque libro demotu cordis et sanguinis in animalibus
probo autem arnumento taliin si non potest a corde ad partes externes
es demotu
Tanguinis
adde sup
de motus
janguim