# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068454:0074
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068454:0074?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 2
# Folio 37v, page id 00068454:0074
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 38r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068454&page=74
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068454/jpgs/default/00000074.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 50 lines, status machine
# Lines: 50 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Ex Aristotelis sententia quaeva unimalia quae ventricula interim nisi rectae viae dentur a tiene in venes, non potest mente concipi
habent valdecatidum (ut omnes vel certe pleroeyaves; habent enim
Carneum pentiiculum, contra vero pulmones exignos, polus adeqe non
multum bibunt) illa animalia, cum statim possint jam hedum
qoam siccum alimentum concoquere, ideo excrementum cibi humidi X
siccistatim ejiciunt per alvri, ut Arst docet lib 4. part. C.1 Contravero
alia animalia repter Autinonies sansvine plenos multum bibunt, potum
autem inventerculo conroquere non possunt, quicquid tamen concoquant
ajus exerementitiam maam statim projiciunt per alvum queod etiam
en tomnibus apparet, quibus enim ventir culus benese habet his
si adsit potus copiotior diquidiora solent ex rremena egeri. quod
religuum vero est nebpotuit concaqui in ventinculoid cum non sit viu
imitie ideo natura quasi coactafuit hoc ad huc inconcoctum
ad lienem annandare, ut ibi ejus quoque siat concoctius unde deinde
 excrementi humidi in versicam possit devenire. Haec
sententia Aristotetis potest colligi ex lib. 3 de part. c. 7. 8. 9. et lib. 4. c.)
quod rerina sit excrementum potulentae cuaa multis constat.
anim atiaquae non multum bibunt, ea non mingunt, et a multo
notu multa mrina et quidem cito. Objicitur embrgo non bibit et
tamen habet mninam quaedam animalia multam urinam reddunt,
studiosum, qui nihil biberit, et statim multum minxerit. Et simina esse
et nihilbibunt, ut cuniculli. Massaria inlib
excrementur tantum humoris potulenti, non posset ex ea indicium capi
de reliquis huoorribus, notum et cumurina interdam pus et multa
alia expelliquae non sunt ex potulenta maa. Utraque sentenlia ex
t rgumenta posterioris hoc tantum
probant, quod unina non sit prmao excrementum potalentae man
parte vera ex parte falsa est, priora
un
per
non impediunt tamen quominus sit primario. Certur enim ossaialia non
multum bibentia crrere vesicie urina itaque primaro,
recte sehaberte
natura exarementum est potulentae maae concoctae in visceribus
certum enim est anim alia non multum bibentia vesica carere concoctae
Omnium Eumoram
nec insiper accidens et praeterinaam institutum una cum urinatiquida
crassa excrementa ejiciper vesicam. Quod renes secundario accipiant
et aliorumhumorum ichorem, probatur etiam ex communi sententar
quia accipiunt venas harterias emulgentes, quer quas recipiant illui
verum secundum
parvorum dicendum est renes iihil accipere per venas emulgentes
quod regurgitat ex partibus inferioribus sursum.
sed tantum per arterias. Est ergo eirina excrementum lienis,
et concoctionis quae ineo peragitur, supra enim ostendimus potulem
tam maam a bene concoqui. Quaeritur quad bienpossit exputgare
excrementum ileud. Hollerius et alius putant recta transferri per
s
arterips caeliacas in emulgentes arterms, sed obstat quod per arterias
arquis inscrib in lramemnondemo pereas cit ex cermatum Eatane