# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068454:0110 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068454:0110?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 2 # Folio 55v, page id 00068454:0110 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 56r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068454&page=110 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068454/jpgs/default/00000110.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 53 lines, status machine # Lines: 53 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Calore satis eos habere patet quia crescunt. Ebrii certe sunt admodum agenles et stupidi, certe brutis polidiores. aunre et illa stupiditas oritur ex defectu caloris, ut duucapus putact non certe sempen sed hanc potiu quod ex ebrictate oblaeditur memolia, et fiunt etiii obliveosi duplici modo, nam neque recordantur eorum quaetegerunt, neque quicquande novis memoriae possunt infigere certum tamen est interdum ametiam poss. fieri partes corporis nostri propter duplicem causcm possunt frigere, vel a causa externa vel quod a corde cater illis non supp deffectu caloris nativi diletur Atque his modis dcerebum po frigefieri. Interdum pahatus tici et Apoplectici, licet curentur, manent tamen amentes, sic teste Thuvu dide post pestem Atticam tanta oblivio homines invasit, ut proprii nominis fuerint obliti similiter frequenter post Epileriam manceamentia, quo d fiat pogita patet. Interdum exdiversa constitatione dt formalapits et (erebri fit ut mens non sit unius ingeniosi, et quibus in immensum excrescet caput sunt amentes, id quod ego vidi in Hydioce ealo- Seplemori e oblavione quod autem hor omnin amentiam ducant utelligi nequit hnisi prinsexpli– temus quod sehabeat Memoria, nam exhuius oblaesione oritur potissimun avoa Eit duneanus abolita ratione ob cordi memoriam sed huique erx nullam cnsequentiam vider ratio enum est, aliquid posterium Memoria ei maginare illud tancem verum losa memoria aesiraden, quia si nulla ad sint faczai Operae phetium autem erit hic dexplicare, egristoretas sententiamm quam de Memoria habet et de oblivine prasa de grinilus possumus ratiocinam in omni sensa speces recipitur quatut autem sensio fint accurata, necesse est, ut ad sensum accedat maginatri sen gensus communis, illi enum speries fortater imprimuntur, et ita fit Memioria dupliciter autem caerditu nemo– hia budocilitate, et oblivive eorumquae didicimus. Species autem seu imarines possumi iterum deleri, quo fortius impressae hoc frmius inhaerendt quod Memoriae mandas non tantum, intellectui offere sed et imugnationi et sensibus et ita firnius interet quod fortis impressio fierio neqveat causa esse debet, vel in corore vel in anima si quis sit cogitabundus et aninib oecunatus non facil fortem impressionem multas enim res amma lno eodemque tempore facere non potest. Etsi celeriter agat tamen non agat uno momento sed est sicul cres quae celeniter circuntoratur, ila enim stare aadetur. Quando autem Mens ita sibi non constat tunc inemoria oblaeditus causa est quod fortes impressiones ita fieri non possunt. Ita eorum orum tempore quo attenti sumus adstudia quemadmodum josephus scaliger non andiverat lanienam parisiensem tam attentus ad studea oraica fuerat. Saterum nos hic non smus de obliviscimur quae contragunt in eo sive sit in corde sive in cerebro. Impressio autem illa impeditur si Tensoria nonibene se habent Ea sunt duplicia externa et interna. Exlernastlent deliria, si spercesvariis modis objiciantur phantasiae, Oblivio s. non satis. si meatus oblaesione Memorio quae fit vitio Mentis sed corporis. dictum est impressiem illam specierum fieri receptione in imaginationem sou in sensum coemi nterdum bene se habere. Indt mi autem meatus per quos sccres ad scusum communem deferendae sunt obstructus atque tum fiersis solet ut memiria laerdatur, non vitio ex ternorum sed sensu communis. quicquid maginadem laedit et memoriae uocet, nun quam illa sine hactaerdolut in iupitecrisso sursiine onstrncsi, imaga non bene penetiat nd