# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068454:0111
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068454:0111?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 2
# Folio 56r, page id 00068454:0111
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 55v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068454&page=111
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068454/jpgs/default/00000111.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 55 lines, status machine
# Lines: 55 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

sensum communemsem ad cor sicit imagines per turbidam aquam non possunt
penetrare. (Imbida aqua intercipit imagines mota reddit distortas. ita in e laesa
memoria sanguis turbidus ix delirio perturbatus +) Aristoteles dict sanguinem imagines
ad co defeneu s hoc tribuit spiritibus dicit Ariptoteles cujus sanquit in nlituio
d
motu, eum memoria carere tunc enim non satis fortis impressio, ut in infantibus, quod
infantibus contingere videmus qui propter perpetuam agitationem cumorum infignem
habent memoriam Nam sauguis eorum superit semper immutatur, quia oes infantes
sunt nani et partes earum superiores majaes inferioribus (+ imo hinc seque hetur
potius motus debilior, qui a is in amplo debilior, quam in aneusto+) praepler eandem
ausam etiam ebius nihil retinere memorta possunt similiter post caenam quando
Concoctio incipit, non spene possumus memoriae aliquid nandare. Ideo qui valde
caescunt, difficulter discunt quia sanevis eorum et spiritus perpetuo moventur.
Hc in curaioe diligenter observandum, si enim dederis calida nimis. quae sansvinem
et spiritus conturbant, ex stupido stultum redoes. Quibus sansvis 2t spiritus valde
et pituitosi, solent esse torpidi, quia non t fortis impressio fier unde
oupressionem fieri. potest memoria non tantum frigore, sed et caliditate
seluis memoria. Addit etiam Aristoteles si
laedi, sive per se sive per accidens. Etiam experientia etim probat homines
vulneratos sive pelenssos incidisse in oblivionem omnium rerum. potest enim fieri ut
forpor talis oriatur ex commistione pituitae cum sansvine. Unde in sansvine prima
statim hora non solent fieri nisomula, sed quando concoctio aliquo modo cessavit
Causa est quod somng fit exrefrigeraioe sansomis quae permanet quando convoctu
nondum est peracta Eodem modo pituita per tonnus sanguini mista sansoinem
defrigeras et torpidiorem reddit. Ita etam propter motionem eerebri potest
memoria aboleri, si nempe humires piturto si contenti in cerettro propter motum
immilentur saguini venoso et arterioso post pestem etiam sequitur oblivio, quia
in ea totus sauguis fere immutatur, et aliam naturam assumsit per putrefactioem
teu post Apoplexiam quia in ea obstructus sansvis multum aliem humoris
tractatio difficultatem ad huc majorem
habent, quam losae mois quia in illis methodus curandi fere eadem, in hris
divertus seuse somnus et vigilia pertinent propiie io seusum communem
assumsit.
Afectionum
Soporfearm
ut recte observavit Aristoteles. Comatis vocabulo intelligimus eam
affectionem qua sensus communis tantum laeditur. Apoplexia autem
A
de notat laesionem seusus communis, motus, et operationum rationis. Epilepsim
vero non tollit omnem motum,e sed est motus depravatus in qua etium
princepsfacultas quodammodo laeditur. Secundum Galenum sedes
offecta omnium est cerebrum quia scilicet eo caeso leduntur omnes
Non semper lamen hoc à causa
s
frigida ut statuit duucanus, quemad modum postvidebimus.
sunctioes principes peritus seusus et motus
Ppoplexia omnia sunt valide controversa. Medici
fere omnes surant in verba Galeni, hisi quod Averioes al Aristotete institutus
iterdum Galeni dogmata lexaminat. Superiori etiam seculo praeclari Medici
Zt
fuere qui contra Gulenum scripsere, frgenterius, Fervelius et alii. Esitat quoque dictissimum
scriptum Geaeru  immanni de Apoplexius. Ipse sermettus quoque multa praeter loem
sintentiamad ducit. Apoplexiae voxtu hoc seusu etiam apud Aristotelem et apud Hippocialem
Rreperitur Hic tamen etiam ocut axcoriao et. Histort Morbi apud duvicanum
nan unla est Maret respricatuo De pulsos in quadtum Apoplex in apoplex a permum