# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068454:0115
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068454:0115?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 2
# Folio 58r, page id 00068454:0115
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 57v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068454&page=115
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068454/jpgs/default/00000115.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine
# Lines: 58 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

abd. rer. Caus. C. 15. a compressione retis mirabilis credit feri apopleniam
Et certe ex compressione illa apoplecticum aliquid oriri posse non necavero. Totam
autem Apoplexiam inde et propterillam causam quam Fernelius addugit oriri posse non credo
Vylt enim Fernelius animalem spiritum confici ex vitali, quo negalo corrmt illa sentent
Sed etsi concedatur non tamen statim sequitur ex inde defectum fore spiritus vitalis
mutto enimalia viae tendunt in cerebrum praeter plexum illum resitamem
Certum tamen est nopplexium posse oriri. complessione plexus retiformis non
est tamen hoc soli atus unica cac
senlentiam quae forte denisimilior est.
Sed proponanus les Velerum
Veleres qui vixere aute Heroeilum et
olenum aliter de Apoplexia Epllepsia et paralysi locuti sunt. Tacetsi enim
non sint unius autoris, qua hodie nomme Arppociatis crcumferuntur tumen omnes
illi autores causam horum morborum non in hervos aut cerebri ventriculos sed in
et
venas pejiciunt Santor libri 2. De morbis: dola e de repente capus
prelendit, statimque vox deficit et sui impotens evadit. Hic inhrl 7 dies nisi eum febris
corripuerit, intert quod si corripuerit, convalescit. Hoc autem affectio contineit
cum eibilis atra in capiteagitata fluxerit ces praecipue in partem in qua plurimae
sunt venae in cervicem nempe et pectus deinde postaidie resolutione corpors
tentatur et fit ad motum impotens (atWHXJos VirEca, ni auxanis
sansvine minuis perfricerato. Quodsi superior aevadat adeo ut sangui pincales cat
sive ab his quae offeruntur sive ex sese elevatur diffunditur ac movetur, spintionemque
inducit ac oumescit, a bile separatur et qualescit. Si vero minime superet
magis efrigerabitur cunque omnino hefrigerallus fuerit e calar defecerit;
concescit neque moncii potest se montur, quodsi exebrietate sic afficiatur
Et eodem libro in sequs. ait. Hic ita afficitur ubicaepites
venae cale factae pituitam ad setraxerint. Eam vero ob causam anteriorem
etiam moritur
capitis partem dolo occupat quod in ea venae sint crassissimo, et cerebrum
auteriore magis capitis parte quam posteriore positum haber. proptereaq
oculis non videt, illic procumbente cerebro et inflammati. Ad motionem
instolentiae et C. usque ad ea verba: homo prorsus refrigeratus et conselatus perit
Hippoc. lib. 4 de raione vistus in acut. τo agrou Yiva 55a, fV Hs iova
lib de morbos acro utaait: Valde sents
E(Bcd a0A VES AVE56).
autem cum supervenenit hic mvibus, ideo interficit, et, usque ad ea verba:
lib. S. deflatibus ata hubetur: quod
cum de jecore et liere tendant.
vero stupor attonitus vel sideratio a flatibus fiat, deinceps demonstrabo. Cum ergo
multi flatus frigidi penetrant et inflant carnes 0H(. usque ad illa verba:
Most Hippoc atemfere des
quandia enim permanseris, manet morbus:
in eatuer sententia, ex obstructione carotidum somnum oriri, unde dictae Carolides
Caronides vel laquo
quod ex galem. lib 2. de dccretis Hpp. et Fat patet, quod si
interceptae, vel eo quem diximus mudo abscissae fuerint, animal mulum, et sopitum evadit
quod plerius post, fristo telem nutant libde sonm. et vigil. Cap. 2. EF E oTas Er Ed
Eoxeri esReBas etc. Theopdorastu idem sensit. Arist. lib. 3. Hist. an. C. 3. ita ait:
harum venarum principia quae primum scinduntur apprellamus ingulares. Sed quia
scissae cervicem subeunt juxta putmonum arteriam tendunt, quibus interdumforis
pspretensis corrnmit homones sensibus ereptis et paleebris commissis. Meleren
A poprexia veteribus non id quod hodre sed nervorum tantum essolutionem
sentrarium
enotat, ut etiam Celsus id explicat lib. 3. c. 29.
vero sensit magnus noster Galenus, id enim vervos affectos putat, Hippoerales venas
ostendunque autem supra non tantum nervos sed et venas anterias ad motum facere, in His
enim residet talor et spiritus. si ergo parts aliculus venae et aiteriae omnes obsimunitur