# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068454:0118
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068454:0118?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 2
# Folio 59v, page id 00068454:0118
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 60r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068454&page=118
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068454/jpgs/default/00000118.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 50 lines, status machine
# Lines: 50 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

quaerens cirr oculiita afficiantur a de raven reddit quod caput nimis
refrigeratum constat semes aliquando in ipso veneris actu apoplexia periisse
colliquata sint. piluila i calore et motu. Constat eit ex ebrietate itingemone
ebrrietatem oriri, quod dixit autor libui de morbis dubitatur autem quod
illa apoplexiafiat, quin in apoplexia refrigerat, cum ta potus mnetrians
sit calidus. Arist sect. 2. probl. 2. etiam quaeit quaed in ebriettate affertus
frigidi srpor, horvr tremor. Aliqui aeia recentiores ad qualitatem occultam
confugiunt, quam vocant marcoticam vini vim. Sed Arist. d.. et Galenus lib. de
emperam piggullud a mmnia vini copia induci credunt, quam calor noster superare
nequeat, ut conia olei extingoit ignem, quam moderatum altit. Quaedm sunt
in concoctilius propter coniam etquangitatem quaedam gropter qualiatem, ex illis
dinum erudi bini copinassurgit in caput. Vini usum in catharris vitamus quia rapit jecum
psiticitat, et ita majores inducis catharros quem admodum in Chymicis colatilia serum
trahunt Glegma ita absynthium quoque in caharris non adhibetur calidum enim
est, peltit exput, et pituitam colliquat qua colliquatio majora inducit sumplomata
quando autem piturba ila in capulascendit, eenebri frigi ditale repellitur in venas
as
Ingulares, et ita fit suffocatio sanguinis, seu refrigerat oloris Hinc cerebrum alembito
dirimicorum assimitatur. Neque solet ceroplexia exebrietate aliter solvi quam roplexia
Carefactione totius corporis similisque propemodum est apoplexia ex pistuita, cindum
enim illud vinum est tanquam pituita potest autemilla piturta seu servum vinu
mutari in sanguinem, et omne quod ciudum est, uti etiam uncus exnaribus si demi
fiatur Concoquitur, reliqui autem humores ut bilis set melanchocia non possunt scerti in
docet tauten experientia et a sangoine fieri posse Apo-
plexiam, nam qui corrore sunt pcelhorico in eam propisunt. Cale quod Hippoc.
rangoinem.
observavit lib 4. de raive victus in acutis, item galen. in connad illum locum et
lib. de raioe mrandi per venae sect. c. 5. fatetur quandam Apoplexiam a sansoru
oriti, idem dixit Avicennas et petrus salius cib. deaffectibus partium, cap. despope
peatem quoque Tomo 1. observavit, Apoplexia mortiis multum sanguinis ex naribus
et ore fluxisse valentiurum quoque imperatoris exemplum notum est qui exira
periit plethoricos autem hoc modo aroplexia puto conipi quando sanguis ebullit
et effervescit, tunc cerebrum pesit atque ita relapsus suffoca. Tales itaque effero
vescentio valde nocent pletioricis sangvis enim effervescens copnisua, quacendis
ad corebrum, obtundit ilud et refrigerat unde repleto cerebro sansuis retro cedit
et relabens in capotides suffocaoem inducit tatem effervescentium probat haemonhanu
ethalis quae interdum curari pt medicamentis angomis ebullitionem phibentibus
sotum autem est ex obstructione Mensmum et Hamordioidum apoplexiam
sitam esse, ut et Epilepsiam. Hippoc. lib. 2 et 3 de norbis meminit sphaceli
cerebri, qui oritur ex abullitione sanguinis in capite Huc spectat agoism
Ex lib. 3. Hipp. De quo Gatenus in com. dicit. in illa apoplexia fieri quasi
Cammadem canebri, non enim est vera inflammar. Medici ekamtradunt
Apviexiam fieri ab humore Melancholico irruente in ventiicclos ceretri,
Lavie autem nomen himoris melonirolici est valde ambiguum Veteribus furit humon
Frasu nos autem in nostris Melanholicis deprehendimus maguam copiam) serosi
rumons. Certum tamen est Melamholicos esse pronos in Apoplexiam. Cardanus
lib de morbis internis capeu derpoplex) cpedidit semper
puto Hoder.
fec tab humoe ime anlolico acti a poplesiam venum consent Metuatolian
ut refert de eo