# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068454:0131
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068454:0131?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 2
# Folio 66r, page id 00068454:0131
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 65v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068454&page=131
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068454/jpgs/default/00000131.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 61 lines, status machine
# Lines: 61 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

(Aput VII. de causis symptimatum quinus sensuum externorum
in seuser extemo opus tum receptione specie, tum etiam delatione ejgad schautasiam
recextio enim sola non sufficit alioqui et speculum sentriet. Hinc laborente rorde in qui
sedes santasiae seusensus cors) scusu etiam caborant, ut in hypolhus mia Apoplex Epiles. et
seusus externi laborant non tantum vitio cordis ,ed et potius ut simorum organorum quando laborant
non per se semperalius id est affectui sin per se possut alia via esse intergra quicqui ordit
phantasiam laedit et sensus extemis po contra 2
Visus est princeps sensorium frspoteles ab3. de ain doclanguimentis non poe
dari plures seusus quam quinus nobis id patet experientia, et quia Eod non plnces habet
credibile est nec plures dari quia homo est aca perfectissimum scinepte. posset a deocigari
visus ensuum
animal, quod sperciperet ferrum ut magnes, potique novo aliquo sensu +)
princepi mnuxime facit ad cognitionem vii Atrist. 1. meta Capoes ait sola lingua exclorari
honos solis anibus at numerus visu et tactu s quod nn et aureg) Aristi lib. 2. de pt 
interitu c.2 docet qualitales sensibilis minus mmersas maae. odores soporibus nobiliores
magis adhuc spiritualis sonis, maxime color. in uno puncto aeris aliquot 100o spenes cabiorum
imrobiliora solent esse tempoe priora aliud ergo prigaliud princeps. primo dic treavis
Deus tacribilia, coelum et terram, sed fuere senebrae super abyssum, mullaliex
proponit sectione ma problematum colici dolores etiam ita possunt orici, quando scilicet nullus color vidus Antonius carmitionius scricitide coloribus libium lectum diguum is
Velusus Marpurgi, 601. 8
plabo voluit latere tucem et iguem in oculo, qui emissus
objectum pecipiat ut sol emittit radius. Cum hoc et consentit Galenus. Contracium Aristotelet
nempe visum fieri pers ec eptionem senimmi sionem perierum ut in specieo Hodie omnes
pumores ad fances valii solent visti morbi, potest enim defluere ad uvulam, et ture haec previca sequuntur sententiam Aristotelis sequuntur taman cum Galeno Omnes optici
amplectuntur sandentiam Atristotelis. Alhatem est Muliquissimus qui de opticis scripsit
e puto inter Arabes. Nam inter quaecos sunt mpltoant quiores, ut Euclides, Heliodorus
farissaens alii 1) tazenam transcripsit vitella, qui Thuringo potonum, nescco
quam ob causam se appellat Nostro tempore plutes hana doctrinam ex coluere,
Christo est scheiner Jesuita accuratissime scripsis destructum oculi. Et disputans
quiare aqueque cumor ante ciustallinum, it positus hoc demonsrat accupatissine ex
euadamentis opticis. Repleus denis etiam parncipomena scripsit ad vitellium Aeguntr
singulares Medicos habent, ad curundos oculori affectus unulbi sane sunt Mediciclar
nec tamen los satis scimot
corrumpitur pripo
disus vel in totum aufentur, vel imminurtur vel
Gutta scrent
qvi gutta serena squibus humores conciderunt, obus inembrana exiccata
mocs apaveobis
Variis quoque modis imminuitur visio Mycoaora, quando
quis non dstinguere nisi admodum epinqua. Ap B vioara est imminutur
visio cirra omne indicium caesi oculi CVokc)alcorocas vocabulum in duplic
seusa apud Ggroecos sumitur primum proaffectu, quando quis non pt videre quaquam
nisi de dic deindedehis qui melius noctu vident, quam die, ut vespertitiones qui lace
ferre non possunt. Ita accepit Hippocraterm lib.  praedictionum. sunt qui
in ipsis tenebris videnti, ut delibeno svebonius. Juer Caes. scaliger in tenebris ambulare
uno in inventate legere potuir. Et filius ejus iose phus scaliuser de serefert quod
ad hocuum usque a latis annum potuent noctu cidere, postea studiorum labore deferisse
rebent hujus modi homines habete simile aliquid cum velbus et vespertidionibus ut
illuminent aerem circumstanten A hgc non est vera cua). Ut oculque adeat necesse est
ut totus illustretur, et ut species eflectantur, illud autem in quo reflectantur siti lucidum
non aulem necesse estut medium spatium per quod transit sit lucidum ed tantum us
spatium in quotrecipiantur sit splendidum. Possimus conspicere sellas per densissimas tarrebras
mre coboratum habet tutem per pe sodubito+) In oculo moxpt frerivisio
sit tenebrosue ledubuti +) quin ite oculi non habent per se lacem, ted mntum
Arista ipse at.
meteor. subi
de iride) coyt
fere a si visio
fe et emissiae
symplomse
eus