# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068454:0162 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068454:0162?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 2 # Folio 81v, page id 00068454:0162 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 82r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068454&page=162 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068454/jpgs/default/00000162.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine # Lines: 51 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. F acilius explicatu est quamodo sublato motu maneat sensus non ad motum requiritur plus caloris et sensus prior est motu posterias a. asile auferri potest salvo priori non contra fit enim animalis motus ab appe– situ sersitino. cum tamen interdum sensus aboleatur et pars, sit pupidta motu satvo. prae supponiendum quod scusculi mosculi modcaut partem, nec siti sint in partet quae mobetur, vius. musculi mroventes Guanum siti sunt in brachio, musculis autem integris motus est integer itaque si pereat sensus in manibus, musculi tamen brachis non afficiantur quod fieri potest, quia sunt manu superiores, potest motus in manibus manere. Si ergo manus non sentrat est in ipsa manu, si non possit moveri debent Musculibrachii ese laesi. Ita vi di hominem cuicrus contabuit pede integro, et fans erat sine vi sensu. videbatur pedem esse integrum, quia poterat accipere satis nutrimenti per venas curales. Crus autem contabuerat, quia venae quarum beneficio cjus nutriri debebat insertae musculis cruris laborabant. Vena autem magnae tendintes at pedem interiae erant, hinc pes quoque integer. In paralysi est simplex ablatio voluntarii motas, in otpoplexia simul est ablatio principis facultatis Nuper probavi non tantum per nervos aliquid suppeditari ad motum, sid et per venas et arterias, nam caloru multum admotum facit per eas fluit ilem sanquis, quin olau creditum paratu sin esse, Ex obstructione non vervorum sed vasorum. Duncanus ita argu– mentatur: iti paralysi ablatio motus. Ergo nervi affecti. N. V. C. potest euiu affectus existere in venis, et potest esse calor sublatus. erte saepe causa morbifica non est in nervis sed in venis, pecrumue enim in paralysi simul refrigeratio, partes paralgticae ad modum torpidae sunt, deinde non nutriuntu, sed solent emaciari sed hoc ex defectu caloris aut boninatrimenti ergo affectus est vason. Andi. (salpinus iniistiperipatet. Conatur costendere nullam partem posse nutriri quae non sentiat, quod paradoxon valte, cum tamen plantae, nutriantur, et ipsa corporis nostrio qua sa vec nutritio quae a facultate naturali dependet, aliquod cum sensitiva habet comnmercii. Allegat (aesalpinus in pamlyficis partes non untriri, ga non sentiant, quod falsum, contabes cunt enim ex defectu caloris aut alimenti Theo grastus dicit quod paralysis fit ex defectu caloris nativi, probat et curandi ratio, nec curatur nisi crassam incidere. Quamvis para mutritionem opus ee cettractione et expulsione calidis quae possint massamus exereme ulorum, et ad haec sensu, nem pe sud attrahendum appetitu, ad aesalpinus putat ad expellendum irritatione. Sed videmus flammam untriri oleo, attrahi plimentum, expelli fumum. Naaitio impeditur in vasis velquia non affcrtur alimentum, externas partes: plerumque ve qua qon potest pervenire ad in paratus si olestructio vasorum quae in Mastulos insetanlur, einic natritionis ineercepthod humaatio