# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068454:0174
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068454:0174?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 2
# Folio 87v, page id 00068454:0174
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 88r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068454&page=174
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068454/jpgs/default/00000174.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 47 lines, status machine
# Lines: 47 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Musculi ad exsufflavem faciant alibi videntum. Ex sufflatio antem
requiot majorem vim quam expirao. Largux est suprema pars
asperae arteriae. n Largnge vox formatur, multo autem musculi
vantur lurgugis. Vocem flectit et articulatur lingua quae est
sit a lingua per litera quae sunt adliculi vocis vocalex literae illis, qui muti ob surditatem linc furdi non possunt addiscere loquelam
plectrum quasi vocis box ipsa sit maxime in larynge articulat
sunt quae sine articulatione et sine linguae motu possunt
si consonantes non ita faciles saint. Omnis loquela et articulat
per se fit mn ore. vox maxime bensficio Moracis et laryngis
ad uquela
omnes partes oris aliquid conferuut, tentulus non itae expedisi
hoquitur palatiam etiam se recte habere debet et labra quae con
hahenda vel dilatanda, proyt opus, Homo prae reliquis expedite habet
labia neque tanda copia masculorum habioram in aliis animalib. cui
columella abscissa non bene loquitur, nam ita sonus editur fier nares
quia per os transire deberet. Nullum animal tum mollem et
flexilem linguam habet, duplex litiguae usus ulait Arist. lib. 2.
Ce partibus ad gustum et ad loquelam. Amimalia quae linquam
latiorem, vel molliorem habent possunt quasdam citeras exprimere
quaedam nullam consunantem possunt proferre, quoedum multos ut
psiffneus pt aemulari vocem tominis, quia lingur ei praetiliis
avibus lata Xt mollis. ita Arist. l. . 2 de part anim. c. 16 dicit.
eQuando omnino
aboletur Loquela solet affectus dici aecorsia nobis eaum
Komtui mollia labia concessa.
Cum oi quadompabolita non ut adox abolita sit conjuncta
cum loquela, muti enim possunt edere vocem, non tamen possunt
loqui nos muti in loquela abolita simnus. interdum pro parte
caboletur loquela, ut non posimus pronantiare libras ut L. R. D.
hic affectus cognatus TH a Plovia vocales muxime guture pnua–
tiantur, consonanes ore et labiis. Hic affectus qui non pe omnes literas
pronuntiare dicitur Blaesitas. Nox Balbutiei in eadem significade
accipiur Graecis si diciatur T∞4040. Aduacanus non
sutis explicat TCaVdTH) X, non est balonties sed blaesitas, ut
hoc affectu labora vit demosthenes ut et Ailes
ut apparet ex diogine Laertio. Hi affectus pentinent ad abolitam
Aristoteles probat,
functionem, inter quos tamen eadem differentia locum habet, quae est inter
Apoplexiam et Epileviam. potest et corcumpiloquuela uma nel
vel bis repetunt grocis  Esso dicuntur. Hositantur vero
cum syse aba niuis tande proferumur graecis dicitur 10YVOCcoVIa.
Alioqui ad Galeno e aliis denotat gracilitatem vocis interdum
non tam corrupta quam imminuta est vox, ita ut vix a quaquam possit
intelligi, ut sit vel nimis submissa vel non satis exprimantur voces.
nimis praecipitanter loquimur, vel vimis haesitamusorior affectus latinis
proprie balbuties dicitur. quando homines unum syMabam
hoc vitium aippellaben onon accepit.