# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068455:0015 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068455:0015?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 3, 1 # Folio 8r, page id 00068455:0015 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 7v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068455&page=15 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068455/jpgs/default/00000015.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 75 lines, status machine # Lines: 75 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. non melancholicis sunt ingiruonitus et secessus vec locus afferm, ivical lenem Nam lien non occupat tolum hypochonduum imistrum debet dotorbienis esse profundior ut constet non essem masculis intercostatibus, si profundior debet esse ersus samam anterius enum nonest licu, nisi excrescat, quad rarisimum cum tamen dolores sinistri hypo Mondri, qui altra eosas pottas sentiuntur sint frequentes Etiam intestinum colon et pars jesunt est statum sub tiere es in simstro hyporhondiro satim post costas nothas i constat posse venlirculum et intestina flatu ita extendi, ut notabile na tangenti tumcrem ex erbeant quod tympanitici satis ostendunt) et ii flats lienis tunorem solent metir fiunt enam cito illu bumires, quo non tam facile quis asseret de fumore lieurs nec ibi lam cito odsent dispellislatus sectis cadaveribus eorum qui per plures anos catibus laborarunt et siustruntiyspochondium habuere fumidum vifsetiones ostendunt, non unem sed intestina tumida suisse flatibus si quis sesehementem maesertum posteibum sumtum moveat, insimstro latere reccipit dolores Eoe dicunt ciene quod pungat dic mitysticst; sed quod possibile est, ut tam erto intu- mescat et locum tuntet, subsideatue, ubi aliquis se matquiet Est autem ile dolor mer aliunde quam quod vilis ab hepate copiosus influit in intestinum uam debebat, idque ab illo motu,; indejam effervescentra et doloris aliquando esse in dextu, plerumque in simstro hypochonduo. Quia maco non du horiet ubi profunditur sed huex in catus siaistrum propellitur motu peristaltico. su sinstro autem non statum pt emergere ob contorsionem ibifactam ariilus piso fetres continnas et interunttentes pulat habere focum liene non illas selicet quae magnamadustione in praeseferunt idque ostendere nigredinem linqua el urina fulgorem. Hoc probat ex nigredine dissecti lenis lArgumentum a nngredine excrecuentorum aullius est ponderis sumit enim ingrum gumore nasci in liene, deide aliunde aigredo sanguis et quid mirum si totus sanguis nngricat negresceret lienem. Aliquando forte afficitur lien inquartana escirchum patibur sed non inde probes ex liene pasci quarlanam sed contra affectum henis orstiaquartana. Ajunt quarlanaris conferre quae spleneticis. Sed generaliter prosunt desbstruentia et multar medicamenta ex praejudicio dicuntur splenetrea. Cuns corfutus superre seculo il pecaliari moibus proponeretur, uositum an novus esset morbus Ronsens siegosit libium de scorbuto proposunt descriptum ed ab Hippociate (elso cle. Alius difit novumee morbum sed enemesse affectum. Dantur tamen plurimi scoreutice qui qui de nullo vero lienis dolore conquerantur, queruntur de dolore smistum cateris ed ille est in intestinis. Excentum dissectis scorbutipis vix ullys sepertus riquo ten affectu. Interrimcum sammis scorbuticorum titus peccet, quid currumsi aliquaudo Et afficitur liem et in tumore agitur. Voluat tienem esse ss seri fontem rapere ed se huunbitatem ex ventriculo quod ubi non facit totum corpus abundare seu. sed falsa est illa assertio de lienie humodatem rapiente neo ad rem facit, quod crebra in scorbuticis sputat. Seumertus pulavit venem funcere serum in vertriculum. verum est spabulicos esse salio sputatores et vomere sepe aquâ puram sed an vitio splenis Au nol lien ssi moto affectus ess) coafficietur et intumescet ex abundantiaseri 2 salivo Profluvin sarmius potest conferre ventriculus, cum et rausea adsit, et aquo vomitus sed maxcuca tamen pars potius per vasa (ativalia in os fluit plenetica quae vacant sunt deobstinentia, et hactenus prosunt in scorbuto. Rousau in libro de magnis liembus etiam inde argumentatum, quod aurantia Cum crticibus de voratao observalt sunt scorbutum curare. sed unde scit haec esse splenetica, sed etsi essent non sequitur, uquia eadem spleni et scorbulo prosunt ergo: vilio splenissiorbutus magis quamascorbuto vitium splenis. Nec ora antiscorbutica sunt excorum numero quae vocant splenelica. Nam splenetica volunt ee deoestruentia citra memifecta caliditatem. Sed ant inter antiscorbutica eminet cochlearea, cam vero quis dicat manifesta caliditate carere de Renibus solent assimilam solio Asari. Scrbunt quod ren dex su perior sit sinistro sed hoc non semper observatu. Se mum substant a nec glandulis nec fiblis asimilari pt nihit aliud est quam ternissima fibra a membrana exterius renes succingente eruntur ad reres arteriae F venus partim uretere hic enim dupliiem membrana Aiteria et venasemper accerun membranam partir simul involvitur regem ita involutae referunt quosdum tubulos qua reserrandi magnam dedit causa. Dividuntur deud in Minium vasa sangitinea. Tria igitur vasa in renibus verae arteria et areter, quia renibus dilatatur inpelvim In renibus sciernitur scrum a sanquine, Aiteria vena exrenibus ducil sagomem ad venam porsot. fit separatio seri en renibus, quidam intant et sanguimem, ibi magis claborari, ut fiat aptus ad generandu. sed motus sanguinis refellit ista de vesica nihil pe reggedi en vesica m areterem,, exterior enim tunici dum vesica reptelo est, tangitur alteram, et ila obstruitvam, uno ne fitus cgnde spt exire, quia in illa distensione exterioris membrans, inter or ficinite applicatur sestrum rectum proxime ad ossacium fitum est, illi in voro incumbr vesica in foeminis uternis inter desicam et intestram rectum est medio lon, hic situs bene padendu estent ae pado vireheri exleri ars ancertiunia, quae suire sue aestind