# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068456:0021
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068456:0021?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Medizin LH 3, 3, 2
# Folio 11r, page id 00068456:0021
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 12v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068456&page=21
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068456/jpgs/default/00000021.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 96 lines, status machine
# Lines: 96 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

sudor anglicus d. Dsangenberge Man
teste pau. l. de locis aff. 4. c. 5.) affectium crrcu fames
qui spirationem quoquo modo reddit deteriorem dodor
chil. obs. c. 18. Ergo sennertus obreptionem comnuttit
(i anginam definit, ut mullam sine musculorum
Circa largngem inflammatione esse asserat praxis
pars afecta litigant v. Barbe Barto 1. . de ea
Anginae Chrrumica Curatio Benivenius Anginam
nullo tumore vel rubore apparente sub ipsis maxillus
ac supra collum incidit, cum sames multa prorumperet
adeo morbus levatus ut facilis ad valetudinem aegro daretura
regressio. obs. c. 38. (iam notarit senmertus §. 142)
Barbet. quarto morbi die malum bacllo exploraturus
abscessum vidit suppuratum, quem feliciter hupit. praxis
Aaginar qua nullynt frucibus tumor apponet etc. fre-
quentior. quae veri asperae arteriae, vel musculorum
qui gulam cum gutture jungunt inflammationem consequita
omnimo rarissim a. Continu oe tamen posse videtur extante
praesertim exemplo apio Beneven. c. 38. Dodon. schol
Anginae mutatio in peripuenmoniam. Plurimu
m q(qqui 1565 angina ac simul
motesta ex capite destillatione correpti fuere praesertim
ex his qui praecedenti hyeme vel tussi vel rancedine labo-
rassent, aut a peripneumonia evasissente postquam
circa largngem dolor remissior tandem desisspet, per
pnemmonia successit, cum lateris dolore non tamen
pungente. etc. dodon. obs. c. 18. vide amplius ibidem
pecipneumonia in muliere quarta dic istrus
inflammationis (perigneumoniae qui defunctae dissecta
cadavere pulmones migricantes et velut combusti
absque ulla sanie appatruerunt, naturali magnitudin
parum immuntata Adfunt ei febris ardens sitis
vehementi pina, doloris qualitas, pulsus magnus, lango
inter currcus creber discretus, vigiliae, oris amaritudi
Contrarium uccidit in inflammatione a sanguine
pituitosoue excitata, quod in alterius mulieris disse
ctione eodem anno observavi: haec enim putmone
habebat maxime tumidos, sanie admodum referto
quae in cavita tem pericardii penetraverat; imo in ipso
etiam thoracis spatio maximus aderat saniosae materia
proventus, quamvis mulier illa quinto aegrationis die
e vivis discesserit. Haec M. Antonius Epistota
Feis cum fussi Hippoci. C9ac. 1. part. secti
onvussio sternutatio tussis synonyua.
propositio in omni convulsione est tensio. sunt particulae
in corpore nostro quae in nostra potestote sunt aliae quae
non sunt in nostro arbitrio. D. Larstenius pripsit Epistotam
onvulsiones post evacuationem, sanquinem nimium
putredinem in vuln. capit. ventriculum laesum ee
quiescentibns factis in cane convulsiones observavoit
Ad ponvulsivos motus etiam paspitatio cordis est
referenda: Sylvium habeo Bpro ptor prax. lib. 1.
fuust Radrinane rusert dien angapeel ini claf
ind die seingeo in de ciacton Gand. seme fran
hat gemeivet Bete auswachen abea ta
Spasmi ci nervorum extremi tatibus incipiunt
quando nervus cubiti aut femoris ab incutitu
de nova peripneumonian curandi ratione socca–
cula 161. Linden.  Exi 5E +8s cdapo zoEuts BHNOV
TEs Xi agdpErUEs XCoV. KaKOHBEEs
ad Garzium de sua Hypothesi qua convulsiones fieri
constringiture, ut spirituum affluentia impediatur
absaesus sepe pronuntiare fussis in fetribus. Hippoer. 2.
stupor cum punctionis seusu in manus aut pedis
digitis,imo sentitur, unde sensim superin versus
loca affecta perreptat. V. Nillis de mot conones.
c.5. p. 72.. Tirca nevorum exhema nervi
caudem aut in amplexus ampliores dilatatur aut
Cerebri commotio vide omnino scholium (attieri
in pllures fibras late dispersas terminatur, ubid
Ligatura spasmum impedit vide Willis. c. 5.
sanguis emissus statium Congelans observatus Willisio
Hin viro quasi hysterico. c. 5. de morb. con vulsivis
P. 70. 71. in affectibus convulsivis et apoplecticis
passim sanguinem vagulari Highimorus ex
recensione Heidochii primus annotavit. ibid.
obnoxii sunt paulo ante paroxysmum detractus
fero dilutus, utque satis filuidus existit. Willis ibid.
pujumodi videtur conpulsionum potius esse effectus
Convulsio voluntaria singultus a sy lvio aliisque omni
etiam voluntaria est, si modo pro convulsione
1661. 14. Iun. Tonsor juvenis (Barebirie gesell
Lubecensis caesim conpressus cum suo cive tidem consa
suturam coronalem. Septimo decimo die mortus est
Aperiebatur eranium ictus non penetraverat per
ipsum fotum, sed cerebrum circa illum locum scirca
medium cerebri) plane erat corruptum, et sanquine
cerebrum non erat corruptum. Non habuerat grave
convulsiones; an quod cerebellum non erat laesum
utrumque sed magis sinistrum deprehendebatur ruptum
a currus molaris (non tamen onerati) zotae, transitu.
roptum praeterea os jugale utrumque laesibine musarti
temporales, laesum os sphenoides, dx cribriforme et
hospes et chirurgus testabantur nocte illa tantum qu
morti proximus fuit convulsiones passum, reliquo
etmulatuns cisur de listit. pr. lon. , p7 d o2