# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068462:0036
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068462:0036?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 1
# Folio - , page id 00068462:0036
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068462&page=36
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068462/jpgs/default/00000036.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 77 lines, status machine
# Lines: 77 recognised, mean confidence 0.87
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

satione
et(quod eodem redis estinato acexitiorum victrieis gratiasit
Cum hac quaestione cognata est non tamen prorsus connexa
haec: Utrum Electio salvandorum et decretio auxiliorum gratia
sit absoluta an respectiva; absoluta scilicet a respectibl, bonarum
vel minus malarum qualitatum naturalium Et hic aliqua realis
inter partes controversia est, etsibene intellecda nil Feiat ad
praxin. Vera solutio concilia tioque est, Deum has quoque qualitates
in primis respicere, sed iis non alligari, et quantam cujusque
quss
ationem habent nobis non constare omnino constare culo
opn
niversi. Adde. 5.9. C.
movetar, involvant harmoniam totius
adeo sibi invicem oppositae non sunt, ut
cohaereant potius et amice conspirent.
adeo ut senstgrebus convenientissimo
aml
as necesse sit simul veras esse
respectio
∞)
aret. Niam vi qui indic
qua Hiic vroponum n capitale, senten etsi discrimen partium passim faciant, 
5. 2.
a) si quid judico, hae duae sentertiae non sunt prorsus invicem oppositae et
rebus ipsi
bera censer
na certo quodam sensu convenientissimo utraque vera est ut enim Archi
rectus propositam sivi habens gloriam constructi praeclari aedificii omnia
quae ingredi structuram debentsenter considerat; ita maxime
sunt
ondits
omnium supremus universi architestus, cujus perspicaciam nihil ets ugit
o sacit
Neque aliter prosecto sapientiae gonium mereturdecus tueretur.
sic igitur conciliari possunt pagnantes, retentis ipsis Run Auoris
vertis: Deum decrera sua hominem saliasque resspectantia ab
aterno condidis e, unoco hoc proposito, ut secundum summas perfectione
ua operand.) Gloriam suam allributu (gloria dignissima mravigesta et
format cum in finem magno et universali Creationis et provi
bea
eAuentindentia schemate, sed considetatis (antequam in actumcacis eta
dur) omnibus motebu, tum cirrationalium, 
notibus, et mediorum vnculoligatis juxta id quod in illa possibilium serie de
reca
darum
concerne
materia
qua ad existentiam decernenda  quarebatur, electura et factura hae
um 
nismo Connepis. secritpali
g. alia proponebantur in omnibus circumstantiis omnifariis in quibus erant
ne
XK
ea erant collocanda; ut scilicet constaret, utrum haec series possioitium
prs eli inter alius innumeras non minus possibiles, esset eligenda
vel decernenda. Nam si unica tantum ro rerum serie ess et possibilis
ceretum non liverum sed necessarium foret. Hinc etiam certo seuju dib
reta Dei simultanca esse in signo rationis quoque 1et ita
gexa ut nullum sit a ao aliorum consideratione cosolutum. Et talisensa vest
adtest iuum
esiite
bimur, quando compositio hic
evidentissitne negasrcesiceti
adeoque esse mere verbalira,
Hanc quaestionem ab explicatione verborum pendere puto provt
h ergo emi
e
ja alivi est expliictum deunctum alibi latius ostensum est, et
nonnihil etiam ex dicendis natebit. Sunt quudam in volend gradi
2
vars
t autores quide
et quid non nisi sumnam voluntatis nomine diguantur
onnuni quide
olunt, praesertim cum de divina voluntate agitur cujus sumuu
qua parum gradus