# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068462:0088
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068462:0088?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 1
# Folio - , page id 00068462:0088
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068462&page=88
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068462/jpgs/default/00000088.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 45 lines, status machine
# Lines: 45 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

noc deo digna
(X)) Haec doctrina a ratieue alienisia est. Deus cum sit omniscius, nihil negligit,
omniaque prout sunt considerat. Geometrae reperiunt, etiam infinite parva etiamsi maga
tudinibus ordinariis inamparabilia, esse tamen comparabilia e interse; atque haic etiam
plurimum influere in ea quae infinities sunt majora, ut apparet ex Tangentium et
curvedinum ductrina consideratione quae pendet ab infinite pavvisinterse comparatis.
(XA)id nostrae ignorantiae imputandum est, qui angustis limitibus circum
scripti si parva curartuns, majorum rationem debitam sae habere non possemas
emnia
quod rata in deo locum non habet. Scio quosdam etiam ingeniosos homines, cum
forte vnem ambolantes obtrivere, ita loqui, tanquam par sit ratio nosra
asediine
apud deum; sed hc est est in ea quidam ut sic dicam Authropomorphiticus error
nou rati corporis sed mentis respectu. dum ita divinam mentem hamanae nimis
assimilamu. quaerquam husus doctrina autores hunc errorem disentientibus objicere soleant.
Sed fatendum est non raro hie utrinque peccari
XX X) Nihil magnum aut parvum, pretiosum aut vile haberi, nisi comparatioe
finitam potest
DEus qui res videt quales sunt, id est qui videtrerum Analogius et comparationes
simul videt nos esse creaturas viles respectu multo nobiliorum, et pretiosas ac
nobiles respectu multo viliorum.
(IV X) Sed gloria ejus utique in aptissipa operum per decreta ordinatione
feci
si mle interprete re quemadmodum quosdam facere dictum est)
appar apparet
a ita
Hoc fundamentum infirmum et pravum est, et divinis attributis
255
Ivim infert. itaque spero nulli sapienti hedie placiturum. Et fortasse
olim quoque magis calore quodam tertaminis, quam maturo judicis huc est deventum.
XH
FX) contingentia et in se certa sunt, et ideo certo praevidentur. Certitd
contingentia pugnat necessitati non certitudini. plerique scholastici hadie
consentiunt futura contingentia esse determinatae veritatis. Objectio
nes quae hic exhibentur, ex eo natae sunt, quod vera notio contingantiae
et necessitatis non satis esset explicata. Tollire contingentiam noh tam Theo-
logorum Reformatorum est, quam Etoicorum, Muhammedanorum, Hobbesii
pinosae. Constat Reformatos Theologos contrarobbesium et Spinosam
XXX) In hac ipsa tausa non sine Zelo pugnasse
VH futuritio oritur non tantum
ut possibili, sed in quo inerat ratio
Voluntatis divina secretum comple
ex decreto, sed et ex objecto decreti, sumto
decernendi, quam tamen ipsum
reddit add. 3. 1C X