# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068462:0123
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068462:0123?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 1
# Folio - , page id 00068462:0123
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068462&page=123
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068462/jpgs/default/00000123.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine
# Lines: 41 recognised, mean confidence 0.83
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

 V. Quam. De ttam destaa intima risistioiu is possi
X.V. Des aliquid plene volentis proposito quis resistat.
hominum arbitrio
recepsa sunt
HHanc necessariam consequentiam non nonesco
vere
ut scilicit necesse sit eos qui seve conversi ac justificati sunt
esse ginaliter perseverantes seu electos. Talia dogmata anbitraria
nt, nect ratione vel scriptura satis firmantur 
XX H aec omnia nihil aliud efficiunt quam Electos nunquam desinere
no
esse Electos; Dens non est uti hovo, ut eum poeniteat. Nec si t
semel conversus iterum gratia excidat, hinc sequitur Deum facti non
voenitere; non magis quam si semel probus in improbitatem laba-
tur; imo non magis quam si simel vivens aliquando moriatur.
in viam
etvere inculcant.
XA ed torrorem incutientia quae dicuntur in scripturis vera sunt
Iu
ccp sn  dsendam
ita tamen ut aliquan cendi sinue
di, si sint ex numeo eectorum.
et
et
L
uo
rs
aemonis
de
le
ed evat horror frustra incut ad cavendam totalem Ap
st
plectos. talibus enim
sed haec
1
astam, si homines aliquo certo indicio cognoscere possent se esse
postasia i utique metuenda non esse
sensui divinae benignitatis non obstant, quo rapitur animu
goeclestia, et Apedac siducia salutis cabilitur
de  hioc verum est, permat escim est ac si quis dicat nublem cuctorum
deunde perire, qu sed nihil inde ad rem inferri potest.