# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068462:0128
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068462:0128?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 1
# Folio - , page id 00068462:0128
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068462&page=128
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068462/jpgs/default/00000128.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 68 lines, status machine
# Lines: 68 recognised, mean confidence 0.84
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

positioa
Boctrina absolutae reprobationis nulla funamento
plus dicit quam necesse est pari jure defendetur et iam
deum velle peccatum
icte seri
vonne dturideusi hobe
mortem peccatoris. His prostat a hec formula divin
similibus dvinetronori verumque natuva consentaneis fistra deceditur
V. X Remo supiens dicit poenas a Legislatore aeque intendi  ac
pramia.
vil cum noveris non cogitare
prius
non nosse seu oblivisci
sui intellectus suppendit
sed de omnibu
cumscios se Paterin
seupacse
eum
) Aliud est oblivit aliud namBelle praeterit Deus quaes plena sentotali
no
salvos vello dici nequit
vult esse salvos. Nonvero inde sequitur
eum plena voluntate velle  eos esse non salvos, nisi obculpam:
voluntate 
  hoc eum plena volintat per misteae ntdamnquin
uemadigodum  omnia mala quae in serie ia
apt nodavur
possibilium optima a deo r electa intercurrunt permintit
vo
tam
in hac explicatiie nulla est imperfectio scientiae et potentiae dum
adu
inseruamperfectiu. bolantati
quae est
pentatur
er
suspenda Beusden pronuntiat, sad de Peclatis nomnisi tamen non
munquam iudifiu
e
la
a est
deus quide
nisi permissive putchre Reckermanuus: Elecnanitatis
cum
ideo positiuam esse, et absolutam a consideratione neriri. Sed Repro
bationem esse Actum justitiae, ideo non esse posolutam, sed mec
merito, vel potius demerito inniti. Deus igitur maler culpae per–
mistit tantum; mala poenae vult sed praesuppositis culpis.
consequentiis suis nempe poenis
A
1
XVI
decrvie
Fatendum est supta lapsarios in eo non peccare, quod supra
uadme sistN
lapsum Adami ascendunt; fatendumque est esse aliqua de
decrete cum decrevit permittere lapsum Adam simal
Pecreri permis corritionem massae, sed haec omnia
decreliansuntarsi permissiva ex qua deinde
ut i
oc rursus
du
inderie posue tanquum posibii, speitato
ad vitam olerit Sundatur it extillentia sirici po
 absolatam ab Adem to 
me, sed involvit et q illa ipsa possibiii serit nascitur ex vriginali imperte
decretum permittendi lans
ione lcrenturarum