# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068463:0120
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068463:0120?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 2
# Folio - , page id 00068463:0120
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068463&page=120
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068463/jpgs/default/00000120.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
# Lines: 36 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

e) Haec doctrina a ratione alienissima est, nec Deo digna ideus cum sit omniscius
nihil negligit, omniaque prait sunt, considerat. Geometrae reperiunt, etiam infinito
parva, etiamsi magnitudinibus ordinariis incomparabilia, esse tamen comparabilio
inter se;atque hinc etiam plurimum influere in eo, quae infinities sunt majora, ut
apparet ex langentium et curvedinum consideratione, quae pendet ab infinite
parvis inter se comparatis.
F) Id nostrae ignorantiae imputandum est, qui angustis limitibus circumscripti
si parva omnia curaremus, majorum rationem debitam saepe habere non possemus
quod impedimentum in Deo locum non habet. Scio, quosdam etiam ingeniosos homines
cumforte vermem ambulantes obtrivere, ita loqui, tanquam par sit ratio noctr
apud Deum. Sed estin ea re quidam, ut sie dicam Anthropomorphiticus erros
non corponis sed mentis respectu, dum ita divinam mentem humanae nimis asli
milamus. avanquam hujus doctrinae autores hunc ipsum errorem dissentientibus
objicere soleant: Sed fatendum est, non raro hic utrinque peccari.
(9) Nihil finitum potest magnum aut parvum haberi, pretiosum aut vile, nisi com–
naratione. Deus, qui res videt, quales sunt, id est, qui videt rerum Analogias et compa-
rationes, simul videt, nos esse creaturas viles respectu multo nobiliorum, et pretigsas
ac nobiles respectu multo viliorum.
(3) Sed gloria ejus utique in aptissima operum per decreta ordinatione apparet.
9. 25) (a) Hoc fundamentum, si ita interpretere, quemadmodum quos dam fecisse dictum
est) infirmum et pravum est, et divinis attributis vim infert, Itaque spero nullisa-
pienti hodie placiturum. Et fortasse olim quoque magis calore quodam certaminis, quam
naturo juducio huc est deventum.
6) Contingentia et in se certa sunt, et ideo certo praevidentur: Contingentia pugnat
nocessitati non certitudini. Plerique Scholastici consentiunt, futura contingentia esse
determinatae veritatis. Objectiones, quae hic extibentur, ex eo natae sunt, quod vera
notio contingentiae et necessitatis non satis esset explicata. Follere contingentiam
non tami Theologorum Reformatorum est, quam Stoicorum, Muhammedanorum,
Hobbesii, Spinosae. Constat Reformatos Theologos contra Hobbesium et Spinosam in
hac ipsa causa non sine zelo pugnasse.
(C) Futuritio oritur non tantum ex decreto, sed et ex objecto decreti, sumto ut possi
bill, sed in quo inerat ratio decernendi: quam tamen ipsum voluntatis divinae de
cretum completam reddit.
e
osse
b