# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068463:0123
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068463:0123?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 2
# Folio - , page id 00068463:0123
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068463&page=123
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068463/jpgs/default/00000123.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine
# Lines: 58 recognised, mean confidence 0.85
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

e
Uto
nC
di-
A-
e
IIm.
am
02
am
eM
AC.
n
UF
DFI
um
Or-
10.
Dn-
ra-
O-
tc-
id-
Tet,
Ddo
ihril
MI3
uid
) Fatentur omnes, esse quandam in contingentibus hypo-
theticam necessitatem, seu ex hypot hesi futuritionis, 
visionis, decreti. Nulla ergo hic contradictio est, cum
absoluta necessitas negatur.
se) Prxscientia decretum praecedens et a decreto inde–
pendens, non est pura sed orta ex muda consideratione
possibilium, neque existentiam actualem involvit.
8. 26)(a) dicere voluntates conditionatas esse imperfectas
et Deo indignas, perinde est ac dicere, coignitiones
veritatum conditionalium esse Deo indignas. Nam
in sapiente voluntas est analoga cognitioni, et a quavis
veritate afficitur pro rata parte realitatis
(6) Voluntas, ut cognitio, debet accommodari objecto, ne
in eo ulla vel subjectio vel dependentia est.
(C) sunt quidam gradus in voluntate, ut in veritate et
cognitione. add. quae supra ad 3. 3. Gradus inferior non
excludit superiorem. Voluntas Dei excludendi malum seria
est inclinatio, sed non tanta semper, ut perveniat ad sum-
mum conatum; quia interdlum admisso malo major alio
unde perfectio obtinetur. Inctinationes sapientis sunt
proportiona les naturis rerum. Itaque non semper locum
habet summus conatus, qui demum oriri debet causarer
fecte cognita ex omnium inclinationum conflictu
ut sic dieam inter se.
d) Bonitas Dei quem admodum et scientia non ultra poten-
tiam extenditur, sed ultra actionem. Deus plura potest,
scit, vult, (certo volendi modo) quam agit.
e) Deum aliquid optare, incongrua satis locutio est.
osse ex sequi quae velit, quis negat ? sed sunt, quae vult
modificate. Haec potest exsequi, sed non ex sequitur actu.