# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068463:0162
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068463:0162?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 2
# Folio - , page id 00068463:0162
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068463&page=162
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068463/jpgs/default/00000162.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 81 lines, status machine
# Lines: 81 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

a c2 GF
Supralapsariorum de Sublapsariorum TIypo.
thelis prorlus erit eadem, (olo explicandi
mododiverla. Si vero peccatum adami
tantum Fuic praevisum de permissum, DC-
cretum condicionacum Praescientianixum
admietitur: 2deo ut omnia, quae inde se-
gruntur, in hoc refundantur; tum vero
omnia Argumenta contra Perfectionem
eiusmodi Actuum, vel Certitudinem talis
Praescientiae adterri Colita, huic pariter sen-
tentia advertantur. (2) Si enim semel ad-
mictantur in una Instantia, cur non c
tiam pariter in reliquis.
5. 40. Sublapsarii ad quaectionem il.
Jam respondere Audiose critant; e co
potius inclinare ridentur, utputent, Ada-
mum sub Absoluto Decreto Fuisse; quod
Rita est, quamris Doctrina iplorum, iis,
quires minus accurate examinant, videri
possitmagis plausibilis; revera tamen ad
idem prortus cum antecedente recidit.
Perinde enim est dicere, DFum decre-
visse, ut Adamus laberecur, orumque
Genus humanum in ip(o, DEumque ex
humano Grenere, per Decretum iplius sIC
Lap(o, elegisse cos quos salrare rult, ca-
teris in Ctatu lapliis relictis ut pereant; 2c,
DEum,
d) doctrina absolutae reprobat
quam necesse eit, et pari jure
velle reccatum. Diserte scripto
peccatoris. Ab hoc formula si
rerumque naturae consentane
ed Nemo sapiens dicet, poeno
ac promia.
F) Alind est, non nosse vel cum
tare, seu oblivisci; aliud nor
terire. Itaque praeterit Deus
voluntate salvos velle dici net
eum plena voluntate velle, eo
ram. Illud verum est, hoc en
omnium partialium voluntatu
mittere, ut damnabiles reddan
mala, quae inserie possibilium e
runt permittit. In hac expliu
perfectio scientiae et potentiae
voluntatis, quae est bonitas. De
cium sui intellectus sur pendit
at, de reccatis tamen non nisi p
chire Recfermonnus: Election
posse positivam esse et absolut
tatis aut meriti. Sed Reprobat
ideo non esse sic absolutam
merito inniti. Deus igitur r
tum cum consequentiis suis n
vult, sed praesuppositis culpis.
9d tatendum est supralaese
supra lapsum Adami ascendum
permittere lapsum Adamii, s.
corruptionem massa, et quo
tam elegit.
h) Decretum permittendi
seriei possibilium, cui ille inest, et in illa ipsa possibili serie
nascitur ex originali impersectione creaturarum.
) Respor
origine
etiam
ret, cur
per se e
se tant
3140) a
quibus
possint
inem
) No
Deun
ipso, se
nisi per
lapsario
satemm