# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068464:0044 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068464:0044?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 3 # Folio - , page id 00068464:0044 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068464&page=44 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068464/jpgs/default/00000044.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 92 lines, status machine # Lines: 92 recognised, mean confidence 0.90 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. vel quod eodem redit. destinalio salutis ducentium ad salutem circumstantiarum internarum externarumque atque adeo gratia victrique Coronantis deprehenda et curam L ubi scilicet de tota sene decernitur urahracq vaestione cognata est hon tamen pror us connepa haec: Ultrum Electio salvandorum vel (quod ed 52) (a) cum in hoc capite totius controversie cardo collocetur, bene de ea sperandum apparet. Nam, siquid judico, quaehic proponuntur capiti les sententiae, et si dis crimen partium passim faciant, adeo sibi im cem oppositae non suntut cohcereant potius et amice conspirentq sentirebus convenentis simo ambas nece sit simul veras esse rCmi hut enim Arctlrectus propositam siti habens gloriam constructi praecta ita maxime (ommum curam habe t ri aedificii, omnia, quae ingredi structuram debent, sapienter considerat: editA ita marime hocferit supremus Universi Archilectus, cujus perspicacian suptiua nihil effugit; eque aliter profecto sapientiae decus tueretur. Sic igi tur conciliari possunt pugnantes, rotentis ipsis R i Autoris verbic. Deum decreta sua, hominem Caliasqueres spectantia ab et erno condi colmmunicatione Bom disse, unico hoc proposito, ut ecundum summas perfectiones suas ope ranco) Gloriam suam attributaque (gloria aignissima) manifestaret; rmato eum in finem magno et universali Creationis et Providentis redit) lestinatia Aaxiliorum Gratiae vitricis corgnantis sit respectiva chemate; sed cnsideratis (antequam in actum traduci debere de an potius absoluta a respectibus neretur) omnibus Agentium creandorum motibus, tum irrationalius bonarum vel minus malarum quai caecis et mechanismo materiae connexis, tum rationalium volunta tata naturalium qualitatum. ethictate aliqua realis inter partes contro- versia est, etsi beneintellecta ni rus, finisque alicujus et mediorum vinculo ligatis; juxta id, quod in illa possibilium serie, de qua ad existentiam decernenda quaerebatur, elest faciat ad praxim. vera solutio conciit etioque est Deum omnia aptissime orde equod eodem redit et factura haec Agentia proponebantur, in circumstantiis omnifariie agt Ecrestione cognata est tita non tame prarsus enundl tac conner ac Utrum esio sulvandorum abscluta an resetivai alsatutascilo bonagum vel minus malarum qua teratium et hic aliqua reati ixter parte controversia est etsi bem intettenta lfaciat ad praxin. Vera solutio prout concitiatiem est Deum omniaordiis nantem, hac etiam Qualitatis respi– cere, sed iss non alligari, et quantam in quibus ea erant collocanda (U scidicet constaret, utrum haec series qo sibilium inter alios innumeras non minus possibiles, esset eligenda vet ac decernenda, Nam si unica tantummodo rerum series esset possibilis, de Aucrotum vel destinatio ede aux lorum lidulis gratia sis ha an potius erp us cretum non liberum sed necessarium foret. H atia acietiam certo seu eu ordi potest, omnia decreta dei similta nea esse, in signe rationis quod eti linter se connera, ut nullum sit ab ruma abpnetum. calisensu cesset lis de ordine decreterum epsiet abse. in ilso tandam ihtali capit 6) Bono ergo omine optimisque ans prciis rem aggressi videbimur, quand compositio evidentissime (ni fallor) succeslit. recabueli edeoque essemen verba sen 3. 3) (a) Hanc qurestionem ab explicatione verberum pendere puto, pt alibi latius ostensum est, et nonnihil etiam ex dicendis patebit. Sunt di- versi in volendo gradus, et autores quidem nonnulli non nisi summum quadum voluntatis nomine dignantur, praesertim cum de uina vo- cujusque rationem habeat nobis non omnine luntate agitur, quoe parum dignos arbitrantur gradus inferiores. constare. Ac sg. c. d cum rationes quibus omnino movetur in volvant harmoniant totius nivenst. de 9. 9. erb b. c. d Summum u aut