# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068464:0048
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068464:0048?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 3
# Folio - , page id 00068464:0048
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068464&page=48
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068464/jpgs/default/00000048.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 115 lines, status machine
# Lines: 115 recognised, mean confidence 0.86
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

eer
te utrum
sus eest hans peccatis quamvis gravious gratigu excidat. iedemqus
1400
sitaque nulla exit vera
cinsdens donumm in Electis, quo ablalus distinguanti
qua consiitat. De quo aliquid
et n
opsalersioq temparariorum p. nec qulsiquan
d
ites
e
t
ec
ariam esse perseve.
potetie se instatu pratiae esse, nisi simul sciat, se in eo persiveratunum
rantiam infine; et si non omnes concedere necesse sit esse quoddam donum per
erans ab initio conversionis nqu ad hominis finem. Haecogcistio (quaed vertatem
nficationis remporarigram aliquem inflaexum in praxim habere potest, add. d. 1Z. f153. a. 8.7b.C
itaque non despero binigna interpretatiuhc temperari posse, quae a non paulis durius duta
videri possints
52.3
26. (a) sed Circa primam vestionem parter lifigantes non omnino sibico e ex horum sententia
tradione mensum est, quemad mod uni seccirca primariam s.2. tribus Quaestionem f. 2. tribus
derivativis praemissam, quam sequentes septentiae respiciunt
quato
9. 6) (a) primaria illa et fundamertalis aeestio 5. 2. tribus quaestionibus
derivatisuls pramissa, in eo consistebat utrum Deus tantum gloriam suam, an
etiam Creaturarum Rationalium Voluntates in decernendo respiceret. Nos dicendum monuimus
alterum in altero inxevit interim ex hac quaestione quatuor sequentes
sententias natas obsedat Rmus Rutor: in quibus quiequid veccatum est, inde ortum deprehendetur,
quod divine Gloriae, vel quod eodem redit divinarum perfectionum ratio habita non est
B. sa) vel quod idem est perfectionem operandi. Hoc nihil verius.
6) Sed Deus non decernit nisi ex inspectis rerum naturis. Decretum igitur Dei
rerum causa est, et si siu ipsius retio non sit, sed preficiscatur ex
satis
pro parte ex ideis rerum in divino intellecta spectatis. itaque recto  Et hoc sensu
Anges Augustinus Chb. 15d. Trin. 613) non quia sunt, ideo res novit DEus; sed idet sunt, quia
ovit. Sed hoc intiltigendum interposita voluntate quam movet intelluctus. Itaque Agustia titaidem lib. b
de Frin. C. 10. De scientiam cum voluntate conjunctam esse causam rerum ait
(C) Decretum lapsus et omnis mali moralis intelligendum est permissivum
malum per se non inclinat voluntatem duinam, malumque etiam non pro–
ducitur positiva Dei operatione, sed sola operationis divinrae limitatione
orta ex natura crearurarum limitata: hinc ipsius mali causa deo non
non
tribuenda est. Mata autem poenae etsi punitis mala et in se non expeten-
da, in universum tamen bona (subsidiaria licet) et justitiae ac sapientiae
anathema dixit a quo statuerna
Arelatense ine unde salvus esse posset scilicetsi–
conformia sunt; sed non decernuntur nisi suppositis malis culpae
(dinterna pariter, et exterr
tantum quaerere suo auxilio, ut
dostirexcusabilis esse. Et concilium
ossitum focete.  sed Deum iomo aliques in excusabilis ficit,
accipo
cum quipe
hoc dictunimium est, et autoribus quibusdam incogitanter elapsum vi-
detur. Potest dare et dat Deus auxilia perscepe hominibus malis multo plura
quam necesse sit ad inexcusabilitatem; et mensuram ipsis complendo boni
tatem ostendit. Non omnibus tamen ea dat auxilia, nec dare obstrictus est
per quae voluntas ipso perseveranter flectatur. Praeterea inexcisabilitas da–
mnatorum non pro fine deo proposita eit, sed conditio est sine qua non camnat (add. f3. S
fluens ex oeconomia divinae operationis quam justitia comitati Cavendum est n vius securasse
F) ioc quoque prioribus non necessario cohaeret, ut salvandi semper sint spuotedi um liberio vetoniamlicus
in statu gratiae, dam nandi semper in statu peccati.
contro
cuncalium
uin potus conciti strelat
H. et an
aElectorum discretionem a non
uramque
Electis anme quidam
contra ominem ontiquae Eccl
sice ipsiusque Angustini docta
nam eo cisus extendunt
ut neminem nisi Electum et
verseveratiram converti ver
ut fidem sinceram
reneat. In qua novitate de
scripturam haben
ia
a ne
faventem, et experientia
humanam inveniunt rectama
ea
vellet ut par est utr
blatis
aloriam perjustitiam
Bertium in Apologetico)
Omanifestare quae se
atur ut habere
quos jure anos damnaret, co parption
detur, qui efsecit ut virgi es solvo
legonecan per carnisicem ut
virgines  lege salva necari
possent. Cemntium Aretat. I
nathema sa a
 ibustaben
rb.5
statuitur icum qui derit rectia cesti
at salous esse posse rantum abest
es
e
licet
ves
la
officiibu
tempera
arios eute
tsi aliquant
ncommodis ust destenencantu
i
1p50s
CY
ad0