# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068464:0067
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068464:0067?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 3
# Folio - , page id 00068464:0067
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068464&page=67
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068464/jpgs/default/00000067.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 63 lines, status machine
# Lines: 63 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

B 15 G
in qua omnia Futura contingentia eNenr
praerila; addidit idem, primam AnimX
ad DEUM Conrertionemmere esse etfe-
ctum electionis ab homine Factae, ita ut
omnem Cratiam Pravenientem inficia-
recur, id quod deincepspeculiare illis, qui
Semi-Pelagiani dicti, a reliquis discrimen
dedit. Exponebanthujus Systemarisra-
tionem S. Aueustino Proser de Flilarius, qui
contra id calamum Arinxie, sententiae suX
detensores nactus prosperum, Fulgentium,
Orosium e alios, cum Casscanum Paustus,
Vincentius de Connadius lequerentur. Prx-
valuie tandem in Occidente sententia
aueustini; unus Pelacius in Patriam se sub-
ducens, non paucosty pochelium luarum
Patronos in Brirannia habuisse videtur.
tametB Germanus de Cupus, C Gallia in
Bricanniam Cemel iccrumq; missi, omnes
illius secta penitus debellasse, ee ab erro-
re eos omnimodo liberasse dicantur.
Ouid arxumentis praestirerine in modio
relinquo, certe scriptores hujus Legenda
Omnem operam collocarunE in exOrnan-
da hac missione variis miraculis, quie in-
cer non minimum est, viculus, qui in par-
res dissectus et in cibum paratus, postmo-
dumm
quasi diceret: gatuitam esse Electionem
promeritam Reprobationem.
hominis pravitate fundatur ut
ris pst Reprobus magis post- destinatus
cimereatur. Et ipse Augustim
loce praedestinationem desons lectus
apit veluti cum ait iptamstitiouns
sa quaeritur nec invenitur destob
nis veru causa quaritur et invenitur
circa vocabula faciles erimus, modo
sint salva
inatianam Haensin eniquam imprope-
in sufficit quod forte praedestinationem
non solam Electionem sed etiam Reproba
imprehendit. Haec lis enim tantum de nomi
modo concedatur Reprobationem non
considerationem culpae. Et praedestina
vam genere cujus species sut lta
ad uti sunt non uno loco Augustinus et
ipis temporis partisque, et postea
unensis in causa Godescalci. Interim
piis et prudentibus aptics formaeque
congruentius visam praedestina
vere ad vitam (uti etiam Ecclesta
 hujus loci factum
tae
non nisi antum Electos dere praedistinatos, Riprobos autem vocar
duros. Nam praedestinatio ingerit animo alisi
atrerius consideratione actus boni malius gente spistta
non
iccpdS
meriti vel demeritiagenere spirimulium ab eo admittendi qui prest praedestinatur. ideo electu
commodis applicatur quorum ipsi boni actiqvibus ad saludem peroncti
sunt, divina gratiae atque destinationi debentur. Reprobatio verque