# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068464:0091
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068464:0091?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 3
# Folio - , page id 00068464:0091
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068464&page=91
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068464/jpgs/default/00000091.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 80 lines, status machine
# Lines: 80 recognised, mean confidence 0.81
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

2
Ia
MM.
n.
itu
2i.
a
12
a
di
2-
Axn
ne
a-
115.
1a
e (6) Nuper res iterum in nervum erupit, response quorundam
Doctorum Gallicorum, qui ad exilium vel palinodiam
sunt adacti. Et secutae sunt acres in Belgio foederato
turbae inter Romanae partis homines, quibus factum est
ut Archrepiscopus Sebastensis, etsi vir caetera satis pro–
batus, ob sansenis mi suspicionem gradu vicarii A postolici
dejiceretur: resque eo processit, ut tandem Ordinet (et si alte.
puis in sacris sententiae) autoritatem interponere cogeren-
tur. Postremo Clomens XL. Praedecessorum Innocentiix
Alexandri VII. Innocentii XII decreta, quanta potuit ver–
borum efficacia, confirmavit, sensuque ransenii damnatas es) e
propositiones non tantum signari s ed et credi jussit,
quantum hoc juberi scilicet potest.
Foederati
u
6. 19. . Solerantiam Ecclesrasticam non omnes coali semper Evangena Reformatis negarunt
esormio
aliius IL
Certe Helmestadienses, Rintelentus, auiiue nostri eologi t
era Bre
s Reformatorum sen-
entios minime damnandas censent; imo in doctiura de
Persona Christi non noultum ab ipsis racgae idane reces
communione quidem Eucharistica eos excludere, poluerunt, quive
realem praesentiam aut perceptionem sincere admittunt etsi ean
etsi oralem aut corporalem appelland nolint, et anegen
mobignos non extendant. Sererius judicant Saxonici
plenque et alii quoque multi, quiem tredestinationis. data
imariis
pa Reformata invenire sibi videntur, quae st daminanta; solera nticique adeo Ecclesiastica obsistant
quavacondemnari merum
lolerantiaque adeo Ecclesiae obsistentia. Plerumque tamen conde
mnationem suam inaedificant non tam disertis doctrinis commu-
nibus Reformatorum, quam consequentiis inde deductis et contro.
versis, et quas, ni fallor, Reformati (alta doctrinae suae summa vitare possunt
ossent. Ex his intelligitur. Evangelicis nostris hactenus in ea re non satis
enire, necspem deese satisfieri posse etiam rigidioribus, prudentibus
lar
nen ett
tex
le
ett
ap-
1
Regiomontarii, Rintelenses
Namut de Melanchttone et asseclis nil dicam;
nss
FCeniue
scum
ucibus omprimus isigus eisis Georque
prat
vorum autonitatem e
doctrinam multi ali suna
mussum
ad50
sieuti quinec
ticula
ersona Christi
Reformatis
ecessere. Jidem ne
ecpo
BC-
ZA
calis