# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068464:0099
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068464:0099?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 3
# Folio - , page id 00068464:0099
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068464&page=99
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068464/jpgs/default/00000099.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 67 lines, status machine
# Lines: 67 recognised, mean confidence 0.87
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

10
et-
m
C
ex
rX
rC
M
0.
I
1a-
f-
da.
e
im
T.
dII
Deus,
3. 2 4) (e) Sed dum se ipsum considerat, non potest non considerare porsibi
les rerum ideas; et dum ad suam gloriam omnia dirigit, simul respi
cit ad rerum perfectiones, quarum productio sapientia ejus ac potentia
digna est. Eane possibilitates rerum, cum sint ceternae veritatis
fluunt ex divina essentia, et perfectiones earum actuales cum intem
pore proveniant, oriuntur ex divina voluntate, sapientiae regulis
summe contormi.
(b) Deus tamen considerat creaturas tanquam possibiles in serie sua
antequam earum creationem decernat; neque ita Deus ab homine de-
pendens redditur, sed divina voluntas accommodatur intellectui diviu
unt
inquo idee reaturarum. Et jam dixi ponsibillates rerr
in oivina esentia ad eoque et rerum possibilitatis scomorhendantu
tes
possibilite
(() Sed summa et perfecta sapientia non potest prorsus de fine ducernet
nisi mediis exploratis. Finis esto structura aedificii commodi et ma-
anifici. Multis hoc modis obtineri potest: sed Architestus non decer
hit de forma ejus, nisi mediis inspectis, nempe sumtitus, materus, ope–
ti ren
rariis, etc. Nec quaestio, an aliquid sit agendum a quaestione quomode,
funda
secusf
reksidecretade;
a actualiuus Ereaturarum oporationibus
duspenderentur. Quod in hommibus alus
separari potest in sapiente; nisi in iis bonis assequendis, pro quibus
alia meliora substifui non possunt, veluti virtute, felicitateq dei deliberantis, de quibus
an et qualia expetenda quaerendaque sint, dubitari non debet. Neque semper quod ultimum in executione sapientis primum
est in intentione: alioqui omnis causa esset propte
d) Pausertinae sunt cogitationes putantium, Deum manifectare sapi-
entiam, bonitatem et justitiam suam in solo penc novissimo die. Rer
petrio manifestat, et perpetrio manifectabit, sed varie in diversis et
apud diversos. Interim quod ad genus huneanum allinet, verisimum
est, scripturam sacram ei prestituere decretorium quendam diem.
eRectum, cumpossit in ea esse cur per se
expetatur. Quinpotius sapientis est qua potem
licet, mediis uti quae et ipsa sintfines expetique
mereantur; ita augebitur perfectio operum
ejus. itaque non admittenda haec regula est
quam admodum nec contraria eorum
u eundem esse ordinem in operationibus
et in decretis volunt. Neutra in universum
defendi potest, neutra hanc quaestionem
de decidit
crlaturis intelliuctibus fieri necess
est, quia omnia iattis rerum possi
vilium invemti, t a priori intuem
non possun