# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068464:0100
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068464:0100?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 3
# Folio - , page id 00068464:0100
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068464&page=100
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068464/jpgs/default/00000100.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine
# Lines: 38 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

(e) Haec doctrina a ratione alienissmia est, nec Deo digna. Deus cum sit omniscrus, nihil
negligit, omniaque prout sunt, considerat. Geometrae reperiunt, etiam infinite
parva, etiam si magnitudinibus ordnariis incomparabilia, esse tamen comparabilia
interse; atque hinc etiam plurimum influere in ea, quae infinities sunt majora
ut apparet ex tangentium et curvedinum consideratione, quae pendet ab infinité
parvis inter se comparatis.
Y) id nostrae ignorantiae imputandum est, qui angustis limitibus circumscripti, si
parva omnia curaremus, majorum rationem debitam scepe habere non possemus, quod
impedimentum in Deo locum non habet. Scio, quosdam etiam ingeniosos homines
cum forte vermem ambulantes obtrivere lita loqui, tanquam par sit ratio nostri
apud Deum. Sed est in ea re quidam, ut sic dicam, Anthropomorphiticus error
non corporis sed mentis respectus dum ita divinam mentem humanae nimis assi–
milamus. Avanquam hujus doctrinae autores hunc ipsum errorem dissentientibuus
objicere soleant: Sed fatendum est, non raro hic utrinue peccari.
(9 Nihil finitum potest magnum aut parvum haberi, pretiosum aut vile, nisi compa–
ratione. Deus, qui res videt, quales sunt, id est, qui videt rerum Ana logias et com–
parationes, simul videt, nos esse creaturas viles respecta multo nobiliorum, et pre-
tiosas ac nobiles respectu multo viliorum.
3) Sed gloria ejus utique in aptisfima operum per decreta ordinatione apparet
ut gloriam reiseparet a consid eratione rerum,
5. 25((1) Hoc fundamentum (si ita interpretere, quemadmodum quosdam fecisse,
dictum est) infirmum et pravum est, et divinis attributis vim infert. Iaque spero
nulli sapienti hodie placiturum. Et fortas se olim quoque magis calore quodam cer-
taminis quam maturo judicio huc est deventum.
b) contingentia et in se certa sunt, et ideo certo praevidentur: Contingentia pugnat
necessitati, non certitudini. Plerique Scholastici consentiunt, futura contingentia esse
determinatae veritatis. Objectiones, quae hic exhibentur, et eonatae sunt, quod vera
notio contingentiae et necessitatis non satis esset explicata. Tollere contingentiam
non tam T heologorum Retormotorum est, quam Stoinorum, Muhammedanorum,
Hobbesii, Spino sae. Constat Reformatos Theologos contra Hobbesium et spinosam in
hac ipsa causa non sine telo pugnasse.
C) futuritio oritur non tantum ex decreto, sed et ex objecto decreti, sumto ut possi-
sili, sed in quo inerat ratio decernendi: quem tamen ipsum voluntatis divina
decretum completam reddit. ad d. §. 16. a. Futura ergo quodam modo, non plert non tamen plene et
aquilibeate ante decretum. indifferentia sunt ad futuritionem; habent enim in ipso
abhuc possibilitatis seu idealitatis statunuso rationem, quae inclinat divinam volun
tatem ad decernendum vel saltem permittendum.
led