# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068464:0102
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068464:0102?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 3
# Folio - , page id 00068464:0102
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068464&page=102
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068464/jpgs/default/00000102.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 94 lines, status machine
# Lines: 94 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

() Haec doctrina a ratione alienissima est, n
negligit, omniaque prout sunt, considerat
parva, etiam si magnituonibus ordnarii
inter se; atque hinc etiam plurimum infl
ut apparet extangentium et curvedinum.
parvis inter se comparatis.
H) id nostrae ignorantiae imputandum est, qu
parva omnia curaremus, majorum ratione
impedimentum in Deo locum non habet. Sc
cum forte vermem ambulantes obtrive
apud Deum. Sed est in ea re quidam, ut
non corporis sed mentis respectus dum ita
milamus. Avanquam hujus doctrinae aut
objicere soleant: Sed fatendum est, non
(9 Nihil finitum potest magnum aut pari
ratione. Deus, qui res videt, quales sunt, id
parationes, simul videt, nos esse creaturas
tiosas ac nobiles respectu multo viliorum
h) Sed gloria ejus utique in aptisfima ope
5. 2 5) () Hoc fundamentum (si ita interpri
dictum est) infirmum et pravum est, et
nulli sapienti hodie placiturum. Et forta–
taminis quam maturo judicio huc est d
6) contingentia et in se certa sunt, et idei
necessitati, non certitudini. Plerique Scholas)
determinatae veritatis. Objectiones, quae hi
notio contingentiae et necessitatis non satis
non tam Theologorum Retermatorum et
Hobbesii, Spino sae. Constat Reformatos lheol
hac ipsa causa non sine telo pugnasse.
(1) futuritio oritur non tantum ex decre.
bili, sed in quo inerat ratio decernendi: 
decretum completam reddit. 1d d. §. 16. a
aquilibeate, inte decretum. indifferentia sum
abhuc possibilitatis seu idealitatis statunu,
tatem ad decernendum vel saltem permittendum.
B 32 G6
uecals cetoapaur incella pia
Fejentia est actus natura sua imperfectus,
quia Fallipotest, atque ita cum perfectione
Dirina estincompatibilis. Duin contradi-
etionem implicare videtur, dicererem R
eri contingenter, id est, ut postit esse d non
eNe, _E FAMICnCertO a DFO esle praerisam.
onpotest DEus aliterres praescire quam
qualiceripsetuturas decrevit, hocque pa-
cto illis dat Fucuritionem, praescienciam
igitur Decretum iplum praecedentem
tanquam impossibilem rejiciendam esse.
5. 26. Dicunt illi porro Decreta con-
ditionata natura sua esse imperfect dZ ut-
pote quae roluntatem d actiones DEi
Creaturae subjiciane. Conditionatum
Decretum esse actum suspensum in or-
dine ad Futuritionem vel non Futuricio.
nem, quod cum infinita perfectione con-
siltere non porsic: voluntatem genera-
Jem, vel potius Velleitarem Palvandi o-
mnes homines, imperfectionis characte.
rem DEO imprimere quasi DEus quid
quam optaret, quod implere non polsei.
Bonitate ejus ultra pocentiant hoc modo
extensa. Infinitam perfectionem nihil
PoNe optares quod non porsit exequi;
quic
 fat
Ticam
decre
sitas
(e) dro
none
veq
nt
5. 26
et De
condi
estar
rara
(C) Si
tione
riore
sed n
quia
Ench
Itaque
oripmi
nun
d
cian
b) Vo
mec
sei
te
a