# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068464:0103 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068464:0103?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 18, 3 # Folio - , page id 00068464:0103 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068464&page=103 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068464/jpgs/default/00000103.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 78 lines, status machine # Lines: 78 recognised, mean confidence 0.85 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. dea tuS, P2. iam esse. on ue Det CUNE O1- tion On era cte NCt Od0 d) fatentur omnes, esse quandam in contingentibus hypothe- ticam necessitatem seut ex hypothesi futuritionis, praevisionis decreti. Nulla ergo hic contradictio est, cum absoluta neces de rei praescitae existentia; remradmittendi sitas negatur. (e) praescientia decretum precedens, et a decreto independe non est pura, aut aliquid futurum ab solute reprascatam non est pura sed orta ex nuda consideratione possibilium; et equ existentiam actualem involvit, sed hypotheticam; lut scilicet vide atsquid data re, et datae seriei parte admissa 107 Deus inhtoto; et unius insesetomporis statu domisso, in reliqsvo tempore sit futurum 5. 26) (a) Dicere voluntates conditionatas esse imperfectas et Deo indignas, perinde est ac dicere, cognitiones veritatum conditionalium ese Deo indignas. Nam in sapiente voluntar est analoga cognitioni, et a quavis veritate afficitur po rata parte realitatis. Mina aut pramissiones Dei revura continent tales voluntates (b) voluntas, ut cognitio, debet accommodari obiecto, neque in eo ulla vel subjectio vel dependentia est. etiam, unes pendentem quales tamen sun in effectu tts a. XIV. 12. et tu e One 2A nOn aI. u rid- ihril ui; uic necessariae veritates circares Sam. XIII. 13. ub. bous prapatadis M egnum Y si stabit in obsequid. Vae sententia condi- ornalis est, ut ipse n pistator in quaesti- onious, non ad mine locum (C) sunt quidam gradus in voluntate, ut inveritate et cogni– tione. add quae supra ad 3. 3. Gradus inferior non ex cludit supe riorem. Voluntas Dei excludendi malum seria est melinatio sed non tanta semper, ut perveniat ad summum conatum; quia in ferdum domisso malo major aliunde perfectio oblinetur. Inclinationes sapientis sunt proportionatet naturis rerum. Itaque non lemper locum habet summus conatus, qui demum man conguta aefuiauam intse flantas inferionis gracus non stutim uap erfecta est, sed quatenus apud oriri debet causa perfecte cognita ex omnium inclinatio- onfta, epiauaiter e. nos funata est in enorantia et impotentia, et indecum molestia conjunorus a) bonitas Dei quem ad modum et scientia, non ultra poten- tiam extenditur sed ultra actionem. Deus plura potest, scit, vult, (certo volendi modo) quam agit. e) Deum aliquid optare incongrua satis locutio est. Posse ex equi quae relit, quis negat. sed sunt, quae vult modificate tantum. laed pot est exsequi sed non exsequitur actu quotum nihil in Deo est, negetiam in sapiente quatenus deumimitatur, et in deum resignatur. Deus non nisi modificate vult qua non siunt; sapiens dei imitator omnia modificate vult, pruter divinam colo viam et suam salutem